Znaczenie stresu oksydacyjnego w żywieniu loch wysokoprodukcyjnych (cz. 2) Strategie ograniczające stres oksydacyjny
Krzysztof Lipiński
Instytut Żywienia Zwierząt, Paszoznawstwa i Hodowli Bydła
Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
Znaczenie stresu oksydacyjnego w żywieniu loch wysokoprodukcyjnych (cz. 2)
Strategie ograniczające stres oksydacyjny
W pierwszej części artykułu omówiono, dlaczego lochy wysokoprodukcyjne są szczególnie narażone na stres oksydacyjny oraz jakie mogą być jego konsekwencje dla rozrodu, przebiegu porodu, laktacji i jakości prosiąt. Najważniejszy wniosek jest taki, że stres oksydacyjny nie ma jednej przyczyny. Jest wynikiem nakładania się wysokiej plenności, dużego obciążenia metabolicznego, stresu cieplnego, chorób, stanów zapalnych, jakości paszy, kondycji lochy i niedostatecznej sprawności układu antyoksydacyjnego.
Z tego powodu ograniczanie stresu oksydacyjnego nie powinno być rozumiane wyłącznie jako dodanie do mieszanki jednego antyoksydantu. Jeżeli locha jest przegrzewana, ma niskie pobranie paszy, traci nadmiernie kondycję, otrzymuje paszę z utlenionym tłuszczem albo jest narażona na mikotoksyny i przewlekły stan zapalny, sama suplementacja nie usuwa głównej przyczyny problemu. W praktyce bardziej skuteczne jest podejście zintegrowane, w którym najpierw ogranicza się źródła presji oksydacyjnej, a dopiero na tej podstawie buduje program wsparcia antyoksydacyjnego… Cały artykuł w numerze 10/2026





