Wzrost eksportu wieprzowiny w UE w okresie I-VIII br.

Według Komisji Europejskiej, w ciągu pierwszych ośmiu miesięcy br. UE wyeksportowała na rynki krajów trzecich ok. 1 945 tys. ton żywca, mięsa, podrobów i przetworów wieprzowych (w wadze produktu) – o 5,4% więcej niż przed rokiem. W strukturze towarowej sprzedaży największy udział miały podroby i tłuszcze (878 tys. ton) oraz mięso mrożone (832 tys. ton), których wysłano odpowiednio o 7% i 5% więcej niż w tym samym okresie 2014 r. Największa dynamika wzrostu wysyłek miała jednak miejsce w przypadku świeżego mięsa (+38% do 83 tys. ton). Spadek wywozu dotyczył kiełbas i przetworów wieprzowych (-10% do 114 tys. ton) oraz żywca (-30% do 17 tys. ton). Głównymi odbiorcami mięsa i produktów wieprzowych z UE w okresie od stycznia do sierpnia br. były kraje azjatyckie – Chiny, Japonia, Hongkong, Korea Płd. i Filipiny. W sprzedaży do Chin i Hongkongu dominowały podroby wieprzowe, których sprzedano odpowiednio o 38% więcej i 36% mniej niż przed rokiem. Chiny zakupiły w tym czasie 63% unijnego eksportu podrobów wieprzowych. Znaczny (prawię o połowę) wzrost wywozu do na rynek chiński jest spowodowany redukcją pogłowia trzody chlewnej w Chinach oraz konkurencyjnością unijnego mięsa (niskie ceny, słabszy euro wobec dolara amerykańskiego). W wysyłkach na rynek japoński i koreański dominowało mięso mrożone. Wysoki wzrost eksportu wieprzowiny do Korei Płd. został spowodowany obniżeniem krajowej produkcji ze względu na epidemię pryszczycy. Niższe wysyłki do Japonii oznaczają odbudowę tamtejszej produkcji po ubiegłorocznej epidemii pryszczycy oraz wzrost udziału USA w japońskim imporcie. Rosja sprowadziła od stycznia do sierpnia br. ok. 9 tys. ton produktów wieprzowych z UE (głównie smalcu, słoniny i przetworów) wobec ok. 57 tys. ton w tym samym okresie 2014 r. Rosyjski import mięsa i żywca wieprzowego z UE był prawie zerowy. Było to spowodowane embargiem na import żywności (w tym również wieprzowiny) z UE i innych krajów wprowadzonym przez Rosję w sierpniu 2014 r. na rok, a przedłużonym do sierpnia 2016 r. W omawianym okresie br. najwięcej mięsa i produktów wieprzowych wyeksportowały na rynki trzecie Niemcy, Dania, Hiszpania i Holandia. Z grona ważniejszych eksporterów, najsilniejsze zniżki wywozu dotyczyły Polski i Włoch. Zwiększyły natomiast sprzedaż na rynki trzecie m.in. Hiszpania, Niemcy, Wielka Brytania i Belgia. W ciągu pierwszych ośmiu miesięcy br. państwa UE zakupiły w krajach trzecich ok. 23 tys. ton mięsa, podrobów i przetworów wieprzowych (w wadze produktu) – o 1,2% mniej niż przed rokiem. W strukturze towarowej zakupów dominowały podroby i tłuszcze (ok. 16 tys. ton). Najważniejszym ich dostawcą do UE była tradycyjnie Szwajcaria, import z tego kraju wzrósł w skali roku o 15%.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst. danych Komisji Europejskiej

Kierunki eksportu wieprzowiny z UE (tony)

Kraj przeznaczenia             I-VIII 2015      I-VIII 2014      % zmiana 2015/14

Chiny                            647 801               440 287                     47,1%

Japonia                     184 186                231 256                     -20,4%

Hongkong                162 079                254 855                     -36,4%

Korea Płd.                 150 743              118 727                     27,0%

Filipiny                       114 725               126 788                     -9,5%

USA                           57 328                56 821                          0,9%

Ukraina                     55 739               57 749                        -3,5%

Australia                   48 654              37 872                        28,5%

Angola                    37 333               42 673                         -12,5%

Czarnogóra          13 465               22 188                          -39,3%

Rosja                         9 082              57 118                          -84,1%

Białoruś                    350 4              656                             -92,5%

Pozostałe kraje        463 260         394 619                     17,4%

Ogółem                     1 944 745      1 845 608                  5,4%

Źródło: Komisja Europejska, dane w wadze produktu, X 2015 r.

Najwięksi eksporterzy wieprzowiny poza UE (tony)

Kraj pochodzenia    I-VIII 2015      I-VIII 2014     % zmiana 2015/14

Niemcy                      505 241         428 538                     17,9%

Dania                       357 962         366 297                     -2,3%

Hiszpania                 296 004         229 315                     29,1%

Holandia                   162 872         164 611                     -1,1%

Francja                      134 024         135 745                     -1,3%

Polska                       92 425            113 169                     -18,3%

Belgia                         59 780           54 510                        9,7%

Wlk. Brytania           59 083             53 084                        11,3%

Włochy                      54 779           59 885                       -8,5%

Węgry                       54 698           55 284                       -1,1%

Pozostałe kraje        167 877         185 170                     -9,3%

Ogółem                     1 944 745      1 845 608                  5,4%

Źródło: Komisja Europejska, dane w wadze produktu, X 2015 r.

W UE pszenica nadal tania

W tym tygodniu notowania pszenicy w najbliższym kontrakcie terminowym na Euronext nie zmieniły się znacząco w porównaniu z końcem ubiegłego tygodnia – wzrost cen o zaledwie 0,1% do 177,8 EUR/tonę. Natomiast ceny kukurydzy wzrosły o 1,7% do 164 EUR/tonę. Notowania giełdowe pszenicy na Euronext poruszają się w trendzie bocznym, dalsze ich spadki są możliwe. Główną przyczyną niskiego poziomu cen jest presja podażowa, dotyczy to zarówno samej Unii Europejskiej, jak i rynku globalnego. Mocna pozycja dostawców z rejonu Morza Czarnego i ostra konkurencja o kluczowe rynki zbytu dodatkowo przyczynia się do „spadkowych” nastrojów na rynku. Dotychczas UE wyeksportowała 6,5 mln ton pszenicy miękkiej, tj. o 29% mniej niż w rozpatrywanym okresie 2014 roku. Tymczasem tegoroczne zbiory tego gatunku w UE były nawet nieznacznie wyższe niż przed rokiem. Przypomnijmy, iż w ostatnim raporcie Strategie Grains oszacowała je na 149,6 mln ton, tj. o 0,3 mln ton powyżej zeszłorocznego wyniku. Rekordowe zbiory odnotowała Francja, będąca liderem w unijnej produkcji i eksporcie pszenicy, (41 mln ton, o 9% więcej niż przed rokiem). W przypadku kukurydzy słabe wyniki unijnej produkcji przekładają się częściowo na ceny. Jednak pomimo wyraźnego spadku unijnej produkcji tego gatunku ceny giełdowe na Euronext we wrześniu i październiku br. były na w miarę zbliżonym poziomie co w analogicznym okresie 2014 r. (przy rekordowych zeszłorocznych zbiorach). Stąd wniosek, że na ich kształtowanie wpływa obecnie wysoka podaż zbóż ogółem, częściowo wynikająca z obfitych zapasów początkowych. Na giełdach amerykańskich bieżący tydzień przyniósł wyraźne już spadki notowań pszenicy. Na CBoT pszenica SRW w kontrakcie grudniowym potaniała o 2,3% do 180,3 USD/tonę, pszenica HRW na KCBT o 4,2% do 174,7 USD/tonę, a HRS w Minneapolis – o 3% do 186,7 USD/tonę. Natomiast ceny kukurydzy na giełdzie w Chicago nieznacznie wzrosły o 0,7% do 148,9 USD/tonę (kontrakt grudniowy). Żniwa kukurydzy w USA postępują bez zakłóceń. Do końca trzeciego tygodnia października br. zebrano ziarno z 59% powierzchni upraw, w porównaniu do 54% średnio w tym okresie w ostatnich pięciu lat. Ocena kondycji upraw kukurydzy nie uległa zmianie i w dalszym ciągu 68% plantacji otrzymywało oceny dobrą i bardzo dobrą. W najbliższych tygodniach notowania kukurydzy znajdą się pod coraz silniejszą presją związaną z coraz większą dostępnością kukurydzy z tegorocznych zbiorów. Także nie najlepsze wyniki tygodniowego eksportu mają wpływ na kształtowanie się cen. W ostatnim monitorowanym tygodniu na eksport zakontraktowano zaledwie 248 tys. ton amerykańskiej kukurydzy, znacznie mniej niż spodziewali się analitycy (450-650 tys. ton). Prawdopodobnie czynnikiem powstrzymującym ceny kukurydzy przed większymi spadkami jest utrzymujące się szybkie tempo produkcji bioetanolu. W tygodniu kończącym się 16 października br. amerykańska produkcja bioetanolu wyniosła średnio 951 tys. baryłek dziennie, tj. o 2 tys. baryłek więcej niż w poprzednim tygodniu. W analogicznym tygodniu 2014 r. wynosiła ona 896 tys. baryłek dziennie.

Źródło: komentarz analityków FAMMU/FAPA z wykorzystaniem Reuters oraz innych źródeł

Cypryjska kiełbasa w rejestrze ChOG UE

W dn. 20 października br. w Dzienniku Urzędowym UE opublikowano rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1864 z dn. 6 października 2015 r. wpisujące do rejestru chronionych oznaczeń geograficznych (ChOG) nazwę „Pafitiko Loukaniko”. Jest to kiełbasa wytwarzana w dystrykcie Pafos na Cyprze. Do produkcji tej kiełbasy wykorzystuje się siekane mięso wieprzowe z całego zwierzęcia. Po usunięciu kości i tłuszczu mięso jest mielone i macerowane w wytrawnym czerwonym winie wyprodukowanym w okolicach Pafos, z dodatkiem soli i przypraw – zmielonej kolendry, kminu rzymskiego i czarnego pieprzu. Gdy mięso już dojrzeje, umieszcza się je w naturalnej wieprzowej osłonce. Każdy kawałek jest tak skręcany, że każdy sznur kiełbasek składa się z 6-10 kawałków. Wiesza się je do wyschnięcia na 2-3 dni w zamkniętym pomieszczeniu w kontrolowanych warunkach, przy maksymalnej temperaturze 45 °C i niskiej wilgotności. Kiełbasa „Pafitiko Loukaniko” swoje cechy charakterystyczne zawdzięcza winu wyprodukowanemu z lokalnej odmiany winogron Mavro uprawianych na obszarze geograficznym. Ponadto, dla szczególnych właściwości produktu końcowego duże znaczenie mają bogata tradycja i fachowa wiedza producentów z dystryktu Pafos.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst. Dz. U. UE z dn. 20.10.15 (L 275) i 06.06.15 (C 189)