We Francji Program pomocy dla produkcji roślin wysokobiałkowych do 2020 r.

Dnia 16 grudnia 2014 roku francuski minister rolnictwa Stéphane Le Foll ujawnił plan pomocy o wartości 48 mln euro w uprawie roślin wysokobiałkowych do 2020 roku. Program zmierza do zmniejszenia uzależnienia Francji od importu komponentów pasz (np. soi) dla zwierząt hodowlanych. Plan zawiera również dalsze wsparcie dla produkcji nasion wysokobiałkowych o wartości 4,5 mln euro. Wg ministra, program zmierza również do poprawy konkurencyjności francuskich rolników.

Internet: goo.gl/GsFLHL

Źródło: FAMMU/FAPA na podst. Agra Facts No 94-14

Licencje w eksporcie i imporcie

W tym tygodniu KE wydała licencje w eksporcie następujących ilości ziarna: 196 tys. ton pszenicy miękkiej, 10 tys. ton mąki w ekwiwalencie ziarna, 7 tys. ton durum, 29 tys. ton jęczmienia, 29 tys. ton kukurydzy oraz 1 tys. ton żyta. Dotychczasowy eksport zbóż do UE (na podstawie wydanych licencji) osiągnął już 21,6 mln ton, tj. o 5,76% więcej w porównaniu do wyniku z tego samego okresu sezon wcześniej.

Eksport zbóż z UE* – (1 lipca’14 – 6 stycznia’15) w tys. ton

                                                           2013/14            2014/15            % zmiana

Pszenica miękka                                  15 083              14 773              -2

Mąka pszenna (w ekwiw. ziarna)            576                  576                  0

Pszenica durum                                   331                  460                  39

Pszenica razem                                    15 990              15 809              -1

Jęczmień                                             4 781                4 300                -10

Kukurydza                                           2 079                1 377                -34

Żyto                                                    81                    125                  54

Zboża razem                                        22 931              21 611              -5,76

Źródło: KE * – na podstawie wydanych licencji eksportowych

W kończącym się tygodniu zezwolono na przywóz następujących ilości zbóż: 17 tys. ton pszenicy miękkiej, 1 tys. ton mąki pszennej (w ekwiwalencie ziarna), 18 tys. ton durum oraz 213 tys. ton kukurydzy. W bieżącym sezonie UE sprowadziła już 7,337 mln ton zbóż (na podstawie licencji), tj. o 1% mniej w porównaniu do analogicznego okresu sezon wcześniej.

Import zbóż z UE* – (1 lipca’14 – 6 stycznia’15) w tys. ton

                                                           2013/14            2014/15            % zmiana

Pszenica miękka                                  1 075                1 726                61

Mąka pszenna (w ekwiw. ziarna)            12                    16                    33

Pszenica durum                                   753                  1 397                86

Pszenica razem                                    1 840                3 138                71

Jęczmień                                             9                      56                    522

Kukurydza                                           5 567                4 143                -26

Zboża razem                                        7 416                7 337                -1

Źródło: KE

Źródło: FAMMU/FAPA na podstawie Reuters i innych źródeł

Na terminowym rynku w UE rzepak kontynuuje wzrosty

Na giełdzie Matif w Paryżu rzepak w kontrakcie na luty’2015 podrożał przez ostatni tydzień (od 31 grudnia ub.r. do 8 stycznia br.) o 3% do 361,5 euro/t wobec 353,5 euro/t (+2,3%) przed dwoma tygodniami. Lutowy kontrakt kontynuuje umocnienie do poziomu najwyższego od połowy czerwca poprzedniego roku. Utrzymuje się ograniczona sprzedaż przez producentów, co wpływa wzmacniająco na rynek terminowy. Dodatkowo wczesne prognozy letnich zbiorów w 2015 r. wspierają wartość rzepaku, bowiem przewidują 15% spadek produkcji w Unii, co przyczyni się do pogorszenia bilansu rzepaku oraz redukcji zapasów wobec obfitego bieżącego sezonu. Na rynku rzeczywistym surowce oleiste oraz większość olejów (poza kokosowym) podrożały. Wartość olejów była wspierana drożejącym olejem palmowym na skutek monsunów w Malezji, które mogą wpłynąć na redukcję produkcji tego kluczowego wytwórcy (oleju palmowego) na świecie. Śruty kontynuowały ruch cen w różnych kierunkach, ponieważ rzepakowa podrożała, a sojowa staniała podążając za wzrostem podaży. Do wsparcia cen rzepaku przyczyniło się również osłabienie wartości europejskiej waluty. W Winnipeg kanadyjska Canola w ciągu tygodnia w kontrakcie na styczeń’2015 tym razem podrożała o 3% do 465,7 CAD/t wobec 451,6 CAD/t przed dwoma tygodniami (co oznacza wzrost o 3,1%). Do wzrostów przyczyniły się wzmożone zakupy kontraktów powodowane drożejącymi olejami oraz osłabieniem wartości kanadyjskiego dolara. W Chicago styczniowy kontrakt terminowy na soję podrożał o 2,5% do 384 USD/t, podobnie jak kontrakty na dalsze terminy. Przez ostatnie 2 tygodnie kontrakty na soję nieznacznie jednak staniały, w tym styczniowy o 0,2%. Kontrakty na śrutę sojową potaniały mocniej ciągnione w dół taniejącą śrutą na rynku rzeczywistym. Do ostatnich wzrostów przyczynił się silny popyt eksportowy generowany głównie przez Chiny. Należy zauważyć studzenie nastrojów na rynku soi przez taniejącą śrutę sojową. Utrzymują się dobre perspektywy zbiorów w Ameryce Południowej, co potwierdza ostatnia prognoza firmy FCStone (z 6 stycznia br.) dotycząca zbiorów soi w Brazylii, mówiąca o 93,5 mln ton wobec wcześniej przewidywanych 93,1 mln ton. Amerykański eksport soi i jej pochodnych nabiera rozpędu, zatem wzrost podaży może w perspektywie „dusić” jej wartość. Czynnikiem ograniczającym eksport z USA może być obserwowane umacnianie amerykańskiej waluty.

Źródło: FAMMU/FAPA z wykorzystaniem Reuters i innych źródeł

Austria może rozpocząć eksport wieprzowiny do Chin

Po wielu latach negocjacji, w dn. 25 grudnia 2014 r. Austria i Chiny podpisały protokół weterynaryjny zezwalający na eksport austriackiej wieprzowiny na rynek chiński. Jest to duża szansa dla austriackiego rolnictwa, zwłaszcza ze względu na rosyjskie embargo na unijną wieprzowinę. Chiny są obiecującym rynkiem zbytu o stale rosnącym popycie, również na części tuszy wieprzowej, na które jest mniejsze zapotrzebowanie w Austrii – np. boczek.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst. Pig Progress z dn. 08.01.15

Słoweńska kiełbasa w unijnym Rejestrze Chronionych Oznaczeń

W dn. 7 stycznia br. w Dzienniku Urzędowym UE ukazało się rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/11 z dn. 6 stycznia 2015 r. wpisujące do rejestru chronionych oznaczeń geograficznych (ChOG) nazwę „Kranjska klobasa”. Jest to pasteryzowana kiełbasa półsucha, przygotowywana z grubo mielonego mięsa wieprzowego klasy I i II (karkówka, część grzbietowa i udziec) oraz słoniny wieprzowej (część grzbietowa). Mięso kiełbasy doprawia się solą peklową, czosnkiem i pieprzem i umieszcza w naturalnej kiszce wieprzowej zamkniętej na końcu drewnianym patyczkiem, tworząc w ten sposób parę kiełbas. Produkt wędzi się na gorąco i pasteryzuje. Kiełbasę spożywa się na gorąco po krótkim gotowaniu. Produkcja „Kranjskiej klobasy” przebiega na obszarze geograficznym odpowiadającym terytorium Słowenii wyznaczonym przez Alpy i wybrzeże adriatyckie, na zachodzie przez granicę z Włochami, na północy z Austrią, na południu z Chorwacją i na wschodzie z Węgrami, przechodząc przez Kotlinę Panońską. Wniosek o wpisanie „Kranjskiej klobasy” do unijnego rejestru chronionych oznaczeń został opublikowany w dn. 18 lutego 2012 r. Starania Słowenii o zarejestrowanie tego produktu spotkały się początkowo ze sprzeciwem Niemiec, Austrii i Chorwacji. Słowenia osiągnęła dwustronne porozumienia z Niemcami i Austrią w wyznaczonym terminie sześciu miesięcy od zgłoszenia przez te kraje sprzeciwu. Między Słowenią i Chorwacją nie doszło jednak do podobnego porozumienia, a spór musiał zostać rozstrzygnięty przez Komisję Europejską.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst. Dz.U. UE z dn. 07.01.15 (L 3) i z dn. 18.02.12 (C 48)