Krzysztof Lipiński
Katedra Żywienia Zwierząt, Paszoznawstwa i Hodowli Bydła
Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie

Znaczenie stresu oksydacyjnego u loch wysokoprodukcyjnych (cz. 1)
Przyczyny, okresy krytyczne i konsekwencje produkcyjne

W ostatnich dekadach potencjał produkcyjny loch uległ bardzo dużej zmianie. Współczesna locha jest zwierzęciem o znacznie większej plenności, wyższej mleczności i lepszej efektywności wykorzystania paszy niż lochy utrzymywane jeszcze kilkanaście czy kilkadziesiąt lat temu. Postęp genetyczny pozwolił zwiększyć liczbę prosiąt urodzonych i odsadzonych od lochy, ale jednocześnie zwiększył obciążenie metaboliczne jej organizmu. W praktyce coraz wyraźniej widać, że duży miot jest nie tylko sukcesem produkcyjnym, lecz także poważnym wyzwaniem biologicznym.

Największym problemem nie jest dziś wyłącznie uzyskanie dużej liczby prosiąt, ale utrzymanie ich dobrej jakości, wysokiej przeżywalności, odpowiedniego pobrania siary i mleka oraz szybki powrót lochy do kolejnego cyklu rozrodczego. Wraz ze wzrostem liczby prosiąt w miocie zwiększa się zmienność masy urodzeniowej, rośnie udział prosiąt słabszych, mniej żywotnych i bardziej podatnych na wychłodzenie oraz niedobór siary. Duże mioty mogą także wydłużać poród i zwiększać ryzyko pojawienia się martwo urodzonych prosiąt… Cały artykuł w numerze 9/2026