Bilans soi w UE w sezonie 2015/16

W Unii Europejskiej w bieżącym sezonie 2015/16 produkcja soi była na nowym rekordowym poziomie 2,1 mln ton, co oznacza 13% wzrost wobec poprzedniego. W ciągu ostatnich lat produkcja tego surowca do produkcji oleju sojowego w UE podwoiła się. Najwięcej soi produkują Włochy (w br. osiągnęły 1,1 mln ton wobec 930 tys. ton), Rumunia (w br. 240 tys. ton) oraz Francja (220 tys. ton). Kolejnym producentem będzie Chorwacja – 180 tys. ton. Unia nie zaspokaja własną produkcją zapotrzebowania na wysokobiałkowe komponenty paszowe, co rokrocznie zmusza ją do dużego importu. Wbrew rosnącej produkcji w bieżącym sezonie import soi może osiągnąć wysoki poziom 14,5 mln ton (+3,2%) wobec około 14,1 mln ton sezon wcześniej, a Unia pozostanie drugim importerem na świecie. W bieżącym sezonie zapowiada się rekordowy przerób soi na poziomie 14,9 mln ton, co oznacza wzrost o 0,9 mln ton, co wynika z przewidywanego wzrostu przerobu w Niemczech, Holandii, Włoszech oraz Hiszpanii. Spadek podaży rzepaku oraz słonecznika spowoduje przekierowanie popytu na soję. W sezon 2015/16 UE weszła z dość wysokimi zapasami soi na poziomie około 1,3 mln ton, które jeszcze zostaną uzupełnione, aby pod koniec sezonu osiągnąć około 1,4 mln ton. Tymczasem globalna produkcja soi w sezonie 2015/16 ma być nieco mniejsza niż rok wcześniej i osiągnąć około 315,3 mln ton wobec 318,7 mln ton sezon wcześniej, ale jej podaż wzrośnie z 383,9 mln ton 401,9 mln ton dzięki wysokim zapasom na początku sezonu – 86,7 mln ton, które nawet nieznacznie wzrosną do 87,4 mln ton.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst.: Oil World

ComAgri za surową kontrolą produkcji ekologicznej

Komisja Europejska w marcu 2013 roku zaproponowała rewizję prawodawstwa dla rolnictwa ekologicznego z 2007 roku. Dnia 13 października br. Komisja ds. Rolnictwa i Obszarów Wiejskich – ComAgri PE większością głosów tj. 33 do 4 (7 osób się wstrzymało) poparło stanowisko niemieckiego parlamentarzysty Martina Hauslinga zawarte w jego raporcie. Po miesiącach poszukiwań konsensusu w czerwcu br. parlamentarzyści osiągnęli wstępne porozumienie, a kraje członkowskie były mocno podzielone w kwestiach: dopuszczenia nieautoryzowanych substancji w żywności ekologicznej oraz częstotliwości kontroli (parz: wiadomości z 19 czerwca br.). W zeszłym tygodniu Eurodeputowani opowiedzieli się za zaostrzeniem początkowego projektu przedstawionego przez KE, domagając się ustanowienia reżimu kontroli całego łańcucha produkcji. Poparli oni propozycję KE, by kontrole były w większym stopniu oparte na ocenie ryzyka, ale jednocześnie opowiedzieli się za obowiązkiem corocznych, rzeczywistych kontroli przeprowadzanych w każdym gospodarstwie zajmującym się produkcją ekologiczną. Celem byłby wzrost zaufania do ekoproducentów i ich produktów. Ponadto deputowani chcą, aby jeśli istnieje podejrzenie, że produkt zawiera niedozwolone substancje (pestycydy, metale ciężkie), to nie powinien on zostać oznakowany jako ekologiczny, dopóki nie zostanie ustalone, czy faktycznie jest on skażony. Produkt mógłby zostać jednak dalej oznakowany jako ekologiczny tylko wówczas, gdy zostanie wyjaśnione, że skażenie było nie do uniknięcia i że producent dochował wszelkich środków ostrożności. Eurodeputowani zakładają również dla małych gospodarstw grupową certyfikację produktów ekologicznych na okres 5 lat. Ponadto odrzucono możliwość wykluczenia mieszanych gospodarstw (ekologiczne z konwencjonalnym), ale produkcja w nich ma być wyraźnie oddzielona. Odrzucono propozycję Hauslinga dotyczącą powołania instytucji nadzorującej rolnictwo ekologiczne ze względu na generowanie kosztów. Dalsze negocjacje (pomiędzy „prezydencją”, PE i KE) prowadzone mają być jesienią, a porozumienie prawdopodobnie ma szansę zostać osiągnięte na początku 2016 roku.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst.: EA, Agra Facts No 75-15

Copa-Cogeca obawia się taniej kukurydzy produktów jej przerobu z USA

W związku z odbywającą się w tym tygodniu (19-23 października) kolejną rudną negocjacji porozumienia handlowego pomiędzy UE a USA (TTIP) w Miami, unijna organizacja Copa-Cogeca razem z CEPM (reprezentującym unijnych producentów kukurydzy), e-PURE (reprezentującym producentów skrobi i bioetanolu) oraz organizacją Starch Europe, ostrzegły przed negatywnym wpływem jaki może spowodować zwiększony dostęp do unijnego rynku amerykańskiej kukurydzy i produktów jej przetwórstwa (etanolu i skrobi). Copa-Cogeca argumentuje swoje obawy mocną pozycją amerykańskiego przemysłu przetwórstwa kukurydzy, w tym producentów skrobi i bioetanolu. Ugruntowana jest ona przede wszystkim dzięki trzem czynnikom. Po pierwsze, USA w znacznie większym stopniu wspiera producentów kukurydzy, z rezultacie przemysł korzysta z tańszego surowca w porównaniu z producentami w UE. Po drugie, w Stanach koszty energii (drugiego znaczącego składnika kosztów produkcji skrobi i etanolu) są dużo niższe niż w Unii. Po trzecie, amerykańska polityka wobec producentów i przetwórców kukurydzy jest znacznie bardziej wspierająca. Copa-Cogeca podkreśla, że jest skłonna poprzeć porozumienie TTIP jednak pod pewnymi warunkami. Ze względu na duże znaczenie produkcji kukurydzy i przerobu zbóż na skrobię i etanol w Unii organizacja domaga się wypracowania uczciwych zasad, które będą obowiązywały w bilateralnym handlu tymi ważnymi produktami przetwórstwa. Łączne obroty przetwórców kukurydzy w UE szacowane są na 26 mld euro rocznie. Unijni rolnicy nie mogą więc obyć się bez przerobu zbóż na skrobię i etanol, zwłaszcza, że przemysł ten dostarcza wartościowych produktów ubocznych, wykorzystywanych w paszach dla zwierząt, ważnych w pokryciu deficytu protein.

Źródło: FAMMU/FAPA z wykorzystaniem Copa-Cogeca

Licencje UE w eksporcie i imporcie zbóż

W trzecim tygodniu października br. KE wydała licencje na eksport 277 tys. ton pszenicy miękkiej, 30 tys. ton mąki w ekwiwalencie ziarna, 78 tys. ton durum, 282 tys. ton jęczmienia oraz 18 tys. ton kukurydzy. Od początku sezonu do 13 października br. unijny eksport zbóż (na podstawie wydanych licencji) osiągnął 11,956 mln ton, tj. o 11,5% mniej w porównaniu z analogicznym okresem poprzedniego sezonu handlowego.

Eksport zbóż z UE* – (1 lipca’15 – 13 października’15) w tys. ton

                                   2014/15         2015/16         % zmiana

Pszenica miękka     9 065              6 470              -29

Mąka pszenna         380                 407                 7

Pszenica durum      249                 406                 63

Pszenica razem       9 694              7 283              -25

Jęczmień                  2 917              4 119              41

Kukurydza                819                 527                 -36

Żyto                            80                   27                   -66

Zboża razem            13 510                       11 956                       -11,5

Źródło: KE * – na podstawie wydanych licencji eksportowych

W ubiegłym tygodniu KE wydała licencje w imporcie następujących ilości zbóż: 87 tys. ton pszenicy miękkiej, 1 tys. ton mąki w ekwiwalencie ziarna, 4 tys. ton durum oraz 328 tys. ton kukurydzy. Przywóz zbóż do UE w rozpatrywanym okresie (na postawie wydanych licencji) osiągnął 4,224 mln ton, tj. o 9% mniej w porównaniu z tym samym okresem sezon wcześniej.

Import zbóż z UE* – (1 lipca’15 – 13 października’15) w tys. ton

                                   2014/15         2015/16         % zmiana

Pszenica miękka     1 400              1 259              -10

Mąka pszenna             9                     9                     0

Pszenica durum      703                 425                -40

Pszenica razem       2 112              1 693              -20

Jęczmień                  50                   213                 326

Kukurydza                2 456              2 318              -6

Zboża razem             4 618              4 224              -9

Źródło: KE

Źródło: FAMMU/FAPA z wykorzystaniem Reuters i innych źródeł

W UE rzepak nadal umacnia wartość

Na giełdzie Euronext w Paryżu rzepak w kontrakcie na listopad’2015 przez tydzień podrożał o 1,1% do 380,8 euro/t wobec 376,3 euro/t (+1,2%) przed dwoma tygodniami wzmacniany perspektywą spadku podaży oraz po części nastrojami w Chicago. Na rynku rzeczywistym większość surowców oleistych oraz śrut staniała wbrew tendencjom giełdowym, co świadczy o chwiejności rynku. Na giełdzie w Winnipeg w Kanadzie Canola w kontrakcie na listopad’2015 w ciągu tygodnia nieznacznie podrożała o 0,6% do 474,4 CAD/t (przez 2 tygodnie wzrost o 0,9%) wspierana zakupami przez fundusze powiernicze, jakkolwiek kierunek ruchu cen soi hamował zmiany. Na giełdzie towarowej w Chicago listopadowy kontrakt terminowy na soję przez tydzień nieznacznie staniał o 0,7% do 330,2 USD/t, podobnie kontrakty na dalsze terminy. Jednak przez 2 tygodnie soja podrożała o 2%, głównie pod wpływem spadku prognoz produkcji dla USA oraz przy dobrym poziomie popytu eksportowego. Zbiory soi w USA postępują pomyślnie, co umacnia przekonanie, że prognozy się zmaterializują. Prognozy rekordowej produkcji soi w bieżącym sezonie marketingowym (wg USDA) powinny dusić ceny soi, ale wszelkie redukcje prognoz mogą je wspierać zwłaszcza, że wiosenne zbiory w Ameryce Południowej są dość odległe. Dodatkowo utrzymujący się popyt eksportowy na amerykańską soję może również działać wspierająco.

Źródło: FAMMU/FAPA z wykorzystaniem Reuters i innych źródeł