Deklaracja przeglądu procedur autoryzacji GMO w UE do maja 2015 r.?

Kandydat na komisarza ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywnościowego Vytenis Andriukaitis obiecał przegląd procesu legalizacji upraw GMO w trakcie pierwszych sześciu miesięcy swego urzędowania o ile otrzyma zielone światło od PE. Niniejszy krok podąża za deklaracją Jean – Clauda Juncker’a w której zapowiadał zmianę zarządzania procesem legislacyjnym dla autoryzacji roślin GMO. W pisemnych odpowiedziach członkowie Komitetu ds. Środowiska PE w tym były litewski minister zdrowia również zaangażował się w kwestię. Dnia 30 września br. w trakcie wysłuchania przez PE Andriukaitis podobnie jak Juncker ocenił, że Komisja powinna respektować stanowisko większości państw członkowskich, jeśli samodzielnie dokonuje decyzji o autoryzacji oraz poparł stanowisko, że państwa członkowskie powinny mieć legalną możliwość zakazu uprawy GMO na ich terytorium.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst.: Agra Facts No 70, 71-14

Zmiany prawne dot. kontroli importowanych pasz

Komisja Europejska Rozporządzeniem Wykonawczym UE/1023/2014 zmieniła załącznik I do rozporządzenia WE/669/2009 w sprawie wykonania rozporządzenia WE/882/2004 PE i Rady w sprawie zwiększonego poziomu kontroli urzędowych przywozu niektórych rodzajów pasz (i żywności) niepochodzących od zwierząt. Szczegóły zmian w załączniku I, który określa rodzaje pasz (i żywności) podlegające zwiększonemu poziomowi kontroli, zagrożenie i częstotliwość kontroli. Zmiany mają charakter techniczny, a rozporządzenie stosuje się od 1 października br.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst.: Dziennik Urzędowy KE

Licencje w eksporcie i imporcie zbóż

W tym tygodniu KE wydała licencje dla następujących ilości zbóż: 417 tys. ton pszenicy miękkiej, 29 tys. ton mąki w ekwiwalencie ziarna, 50 tys. ton durum, 215 tys. ton jęczmienia oraz 146 tys. ton kukurydzy. Od początku bieżącego sezonu handlowego unijny eksport zbóż osiągnął już 10,175 mln ton, tj. o 14% mniej w porównaniu z wynikami z analogicznego okresu sezon wcześniej.

Eksport zbóż z UE* – (1 lipca’14 – 30 września’14) w tys. ton

                                                           2013/14         2014/15         % zmiana

Pszenica miękka                            6 912              6 844              -1

Mąka pszenna (w ekwiw. ziarna)  214                 315                 47

Pszenica durum                             159                 144                 -9

Pszenica razem                             7 285              7 302              0

Jęczmień                                        3 675              2 299             -37

Kukurydza                                       827                 531                 -36

Żyto                                                   48                   43                   -10

Zboża razem                           11 835           10 175                 -14,0

Źródło: KE * – na podstawie wydanych licencji eksportowych

W kończącym się tygodniu KE zezwoliła na przywóz następujących ilości zbóż: 33 tys. ton pszenicy miękkiej, 32 tys. ton pszenicy twardej oraz 96 tys. ton kukurydzy. Dotychczasowy import zbóż do UE (na podstawie wydanych licencji) osiągnął 4,267 mln ton, tj. o 140% więcej w porównaniu z tym samym okresem sezon wcześniej.

Import zbóż z UE* – (1 lipca’14 – 30 września’14) w tys. ton

                                                           2013/14         2014/15         % zmiana

Pszenica miękka                            403                 1 312              226

Mąka pszenna (w ekwiw. ziarna)     5                     7                     40

Pszenica durum                               322                 537                 67

Pszenica razem                              729                 1 857              155

Jęczmień                                          6                     48                   700

Kukurydza                                       1 043              2 362             126

Zboża razem                                   1 778              4 267              140

Źródło: KE

Handlowa część umowy UE z Ukrainą w 2016 r.

W dniu 29 września br. kraje UE poinformowały o odłożeniu do 1 stycznia 2016 r. wdrażania handlowej części umowy stowarzyszeniowej z Ukrainą. Jednocześnie Unia zachęca Kijów do realizowania reform, przewidzianych w pozostałych zapisach umowy. Decyzję, zgodną z ustaleniami w ramach trójstronnych rozmów między Unią, Ukrainą a Rosją z 12 września br., podjęli obradujący w Brukseli ministrowie spraw europejskich państw UE. Odkładając wdrażanie części handlowej porozumienia z Ukrainą, ministrowie państw unijnych podkreślili jednak, że już od 1 listopada tego roku Ukraina może wprowadzać w życie większość pozostałych zapisów umowy (poza rozdziałem IV dotyczącym handlu), w tym dotyczących wymiaru sprawiedliwości, bezpieczeństwa, walki z korupcją, współpracy w wielu sektorach gospodarki, w tym zbliżania do standardów unijnych oraz współpracy finansowej. Na odłożenie wdrażania części handlowej umowy UE-Ukraina zdecydowano się na skutek obiekcji Rosji, która twierdzi, że porozumienie to zaszkodzi jej interesom gospodarczym. Czas do końca 2015 r. ma być wykorzystany na konsultacje z Rosją, aby wyjaśnić jej wątpliwości. Zgodnie z umową Ukraina ma korzystać z jednostronnego zniesienia ceł przez UE. Wiadomo, że Moskwa żąda jednak wprowadzenia zmian do umowy UE-Ukraina, grożąc Wspólnocie stosownymi posunięciami odwetowymi, jeśli Kijów zacznie wprowadzać w życie jakikolwiek punkt tej umowy.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst.: PAP

Finalizacja umowy o wolnym handlu UE z Kanadą

W dniu 26 września br. Unia Europejska osiągnęła końcowe porozumienie z Kanadą w sprawie wolnego handlu (CETA – Comprehensive Economic and Trade Agrement, tj. Kompleksowe Porozumienie Gospodarczo-Handlowe), które poparło wszystkie 28 krajów Wspólnoty, w tym Niemcy, które krótko przed finalizacją zagroziły, że go nie zaakceptują (chodziło o zastrzeżenia wobec zawartej w porozumieniu klauzuli, która zezwala prywatnym firmom na występowanie z pozwami sądowymi przeciwko rządom). Zawarcie porozumienia ogłosili w Ottawie na konferencji prasowej po trwających pięć godzin negocjacjach przewodniczący Komisji Europejskiej Jose Manuel Barroso, przewodniczący Rady Europejskiej Herman Van Rompuy i premier Kanady Stephen Harper. Umowa ta jest uważana za pierwowzór dla znacznie większej negocjowanej obecnie umowy UE ze Stanami Zjednoczonymi (TTIP, Transatlantyckie Partnerstwo Handlowe i Inwestycyjne). Komisja Europejska (KE) podkreśla korzyści z umowy, która ma znieść 98 % barier celnych między UE a Kanadą i doprowadzić do wzajemnego otwarcia rynków. Dzięki temu negocjowanemu od 2009 r. porozumieniu, firmy z UE zyskają bezprecedensowy dostęp do rynku kanadyjskiego; podobnie jak kanadyjscy przedsiębiorcy do rynku unijnego. Poza zniesieniem praktycznie wszystkich ceł, umowa przyniesie też likwidację barier pozataryfowych oraz liberalizację handlu usługami. Według KE, po pełnym wdrożeniu umowy gospodarka unijna może na tym zyskiwać 5,8 mld EUR rocznie. Porozumienie z Kanadą przewiduje zniesienie wszystkich ceł na produkty przemysłowe (w przypadku niektórych wyrobów przemysłu samochodowego i stoczniowego będzie dodatkowy kilkuletni okres przejściowy). Unijni eksporterzy mają na tym zaoszczędzać rocznie około 500 mln EUR. Obie strony zgodziły się też na zniesienie ponad 90 % barier na produkty rolne. Tu znów pojawią się oszczędności i to wcale niemałe, bo eksport takich produktów z UE do Kanady wart jest rocznie 2,9 mld EUR. Wyjątki w liberalizacji tego fragmentu rynku dotyczą m.in. mięsa wołowego, wieprzowiny, drobiu i serów. Na produkty te ustalono kontyngenty. W przypadku sera z UE zostaną otwarte dwa kontyngenty taryfowe. Jeden w wysokości 16,8 tys. ton będzie dotyczył serów „jakościowych”, drugi 1,7 tys. ton zostanie otwarty dla serów „przemysłowych”. Unijni producenci chcieliby więcej (nawet 40 tys. ton). Kanadyjczycy nie będą mieli żadnych ograniczeń w tym zakresie. Jeśli chodzi o wołowinę to Wspólnota otworzy dla Kanady dwa bezcłowe kontyngenty taryfowe, dla mrożonej wołowiny (15 tys. ton) oraz świeżego/chłodzonego mięsa wołowego (35 tys. ton). Kanada będzie mogła także eksportować do Wspólnoty 75 tys. ton wieprzowiny w ramach kontyngentu taryfowego oraz 8 tys. ton kukurydzy. Umowa przyznaje również Kanadzie bezcłowy dostęp do unijnego rynku na przetwory z wołowiny, wieprzowiny oraz mięsa z bizonów. Obie strony nie były zainteresowane liberalizacją rynku drobiu i jaj, natomiast pełne otwarcie rynku zbóż nastąpi w ciągu siedmiu lat od wejścia w życie umowy. Według wyliczeń KE na zniesieniu barier pozacelnych (czyli czasami sztucznie tworzonych wymogów, kosztownych certyfikatów itp.), strona unijna ma zaoszczędzić 2,9 mld EUR rocznie.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst.: PAP i inne