Komitet Monitorujący zgodził się na zmianę przedstawioną przez ministra Stefana Krajewskiego, co pozwala podnieść do rekordowego poziomu 300 tys. zł. kwotę premii dla młodych rolników, zapisaną w Planie Strategicznym dla WPR na lata 2023-2027.
Kogo dotyczy nowa stawka?
Nowa (dodatkowa) stawka premii w wysokości 300 tys. zł będzie dotyczyć młodych rolników, którzy prowadzą albo podejmą się prowadzenia produkcji zwierzęcej na określonym poziomie.
O premię w wysokości 300 tys. zł będzie można ubiegać się od naboru wniosków o przyznanie pomocy planowanego na 2026 r.
Osoby, które złożyły wnioski o przyznanie pomocy w 2025 r. (nabór od 2 czerwca do 31 lipca 2025 r.) i chcą rozwijać produkcję zwierzęcą, również będą mogły skorzystać z wyższej kwoty premii.
Proponowana zmiana PS WPR 2023-2027 wymaga przyjęcia przez Radę Ministrów oraz zatwierdzenia przez Komisję Europejską.
Premia w dotychczasowej wysokości – 200 tys. zł – dotyczy rolników planujących rozwijać gospodarstwa wyłącznie w oparciu o produkcję roślinną albo mieszaną z mniejszym udziałem produkcji zwierzęcej będzie dotyczyć.
Warunki uprawniające do podwyższenia kwoty premii do 300 tys. zł dla wnioskodawców ubiegających się o pomoc w 2025 r.:
Wnioskodawcy z naboru 2025 r., którzy otrzymają pismo informujące o możliwości zawarcia umowy o przyznaniu pomocy na dotychczasową kwotę pomocy 200 tys. zł powinni 14 dni od dnia otrzymania tego pisma, za pośrednictwem PUE, zawrzeć umowę o przyznaniu pomocy w terminie do.
Zwiększenie kwoty pomocy do 300 tys. zł będzie możliwe wyłącznie na podstawie zawartego aneksu do umowy o przyznaniu pomocy na dotychczasową kwotę i po wprowadzeniu stosownych zmian w biznesplanie. O możliwości zawierania aneksów młodzi rolnicy zostaną poinformowani przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Zwiększenie kwoty pomocy będzie dotyczyło tych beneficjentów, którzy zawarli z ARiMR umowę, a w dotychczasowym biznesplanie:
zadeklarowali produkcję zwierzęcą w ostatnim roku kalendarzowym realizacji biznesplanu i na tej podstawie zostały im przyznane punkty za prowadzenie produkcji zwierzęcej;
nie deklarowali produkcji zwierzęcej w roku docelowym, ale chcą to zrobić i dostosują biznesplan, by otrzymać dodatkowe punkty – zostaną one przyznawane, jeśli co najmniej 50 proc. wyliczonej w biznesplanie docelowej wielkości ekonomicznej gospodarstwa stanowi wielkość ekonomiczna osiągnięta z produkcji zwierzęcej.
Zawarcie aneksu zwiększającego kwotę pomocy będzie możliwe, jeżeli nie została wypłacona I rata pomocy. Jeżeli młody rolnik planuje zwiększyć kwotę pomocy i zawrzeć aneks w tym zakresie, to należy wstrzymać się ze złożeniem wniosku o płatność I raty pomocy do czasu zawarcia aneksu.
Przy zwiększeniu kwoty pomocy należy wprowadzić odpowiednią zmianę w biznesplanie w zakresie zwiększenia szacunkowej wartości inwestycji w środki trwałe oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z rozpoczynaniem i rozwojem działalności rolniczej w gospodarstwie w zakresie wytwarzania nieprzetworzonych produktów rolnych lub przygotowania ich do sprzedaży – ze 140 tys. zł do 210 tys., czyli co najmniej 70 proc. nowej kwoty pomocy.
W przypadku młodych rolników planujących prowadzić lub prowadzących wyłącznie produkcję roślinną lub produkcję zwierzęcą poniżej wymaganego poziomu, czyli co najmniej 50 proc. wyliczonej w biznesplanie docelowej wielkości ekonomicznej gospodarstwa, wysokość premii pozostaje bez zmian.
Zawieranie aneksów do umowy o przyznaniu pomocy, zwiększających kwotę premii do 300 tys. zł, będzie możliwe po podpisaniu przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zmienionych Wytycznych szczegółowych w zakresie przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 dla interwencji I.11 Premie dla młodych rolników. Zmianie ulegną również postanowienia regulaminu naboru wniosków w tym zakresie.
Rada Ministrów przyjęła dziś projekt ustawy przygotowanej przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w której postulowane jest wydłużenie o jeden rok terminu wprowadzenia obowiązkowego elektronicznego rejestru zabiegów z użyciem środków ochrony roślin.
Nowe przepisy ustawy przewidują przesunięcie do 1 stycznia 2027 r. obowiązku wprowadzenia elektronicznej ewidencji zabiegów z użyciem środków ochrony roślin i dają rolnikom dłuższy czas na adaptację do unijnego rozporządzenia zgodnie z którym, wszystkie zabiegi ochrony roślin prowadzone w krajach członkowskim mają być rejestrowane jedynie w formacie elektronicznym.
Polska uzyskała możliwość przesunięcia terminu i przygotowania nowych rozwiązań tak, aby wdrożenie procesu elektronicznego rejestru było łatwiejsze dla rolników.
Przypomnijmy, że wcześniejsze regulacje w tym zakresie, przygotowane przez MRIRW, które umożliwiały wydłużenie okresu dostosowawczego nawet o 10 lat zostały zawetowane przez Prezydenta Karola Nawrockiego.
Najważniejsze rozwiązania proponowane w projekcie nowej ustawy:
o jeden rok, czyli do 1 stycznia 2027 roku zostaje przesunięty unijny obowiązek dotyczący prowadzenia elektronicznej ewidencji zabiegów ochrony roślin w gospodarstwach rolnych. Przesunięcie terminu pozwoli na przygotowanie dobrowolnego narzędzia informatycznego, które zapewni rolnikom proste i wygodne dokumentowanie zabiegów ochrony roślin.
nowe narzędzia informatyczne zostaną tak przygotowane, aby umożliwić rolnikom prowadzenie wymaganej ewidencji w prosty i intuicyjny sposób – bez konieczności samodzielnego formatowania danych, co uchroni rolników przed nadmiernymi obowiązkami administracyjnymi.
rolnicy zachowają możliwość korzystania także z innych rozwiązań informatycznych, służących prowadzeniu ewidencji zabiegów ochrony roślin.
Obowiązek prowadzenia ewidencji zabiegów ochrony roślin w formie elektronicznej wynika wprost z przepisów Unii Europejskiej tj. art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji 2023/564, który w UE ma obowiązywać od 1 stycznia 2026 r.
Przed rozpoczęciem szczytu klimatycznego COP30 w Belém w Brazylii zarówno Komisja Europejska, Parlament Europejski, jak i Rada UE podkreślały, że Unia potwierdzi na nim swoje zaangażowanie na rzecz ochrony klimatu. Chce nadal być liderem w globalnych wysiłkach, jednocześnie deklarując wsparcie ambicji innych państw, w szczególności małych i słabiej rozwiniętych, które najmocniej odczuwają skutki zmian klimatu. W opinii Bogdana Rzońcy, posła do PE z PiS, to przywództwo jest kłopotliwe dla unijnej gospodarki i na szczycie powinno dojść do urealnienia celów klimatycznych.
10 listopada 2025 roku w Belém w Brazylii rozpoczęła się 30. konferencja klimatyczna ONZ (COP30). Światowi liderzy, naukowcy, organizacje pozarządowe i społeczeństwo do 21 listopada będą dyskutować o wysiłkach niezbędnych do zatrzymania wzrostu globalnej temperatury do 1,5°C, co wynika z porozumienia paryskiego przyjętego w 2015 roku. Skupią się również na prezentacji nowych krajowych wkładów (NDC), jak również na postępach w realizacji zobowiązań finansowych podjętych na COP29.
– Myślę, że na szczycie COP30 w Brazylii nastąpi urealnienie wszystkich postulatów związanych z polityką klimatyczną. Donald Trump zapowiada, że będzie szukał gazu i otwierał nowe kopalnie. Chiny robią to samo, więc świat energetycznie nam ucieka. Uważam, że na tym szczycie trzeba popatrzeć na to, jakie są cele polityki klimatycznej i w jaki sposób Unia traci swoją pozycję w światowym udziale PKB. Myślę, że znajdą się tam tacy politycy, którzy będą o tym bardzo wyraziście mówić, bo to jest potrzeba chwili – mówi agencji Newseria Bogdan Rzońca, poseł do Parlamentu Europejskiego z Prawa i Sprawiedliwości.
5 listopada br. Rada UE zatwierdziła zaktualizowany, ustalony na szczeblu krajowym NDC dla Unii Europejskiej i jej państw członkowskich. Dokument potwierdza cel UE, czyli osiągnięcie redukcji o 55 proc. netto emisji gazów cieplarnianych do 2030 roku. Wprowadzono w nim również nowy orientacyjny cel na 2035 rok, by ograniczyć emisje o 66,25–72,5 proc. w porównaniu z poziomami z 1990 roku. Przesłanie jest więc takie, że UE utrzymuje kurs i wywiązuje się ze swoich zobowiązań klimatycznych. Chce też odgrywać kluczową rolę w kontynuowaniu globalnych wysiłków na rzecz klimatu.
W rezolucji Komisji Środowiska, Klimatu i Bezpieczeństwa Żywności przyjętej przez Parlament Europejski 23 października br. europosłowie zwracają uwagę na potrzebę dalszego wyznaczania przez UE ambitnych celów w zakresie polityki klimatycznej, zgodnych z ustalonymi celami międzynarodowymi. Podkreślają również konieczność nadania priorytetu opłacalności i konkurencyjności europejskiej gospodarki.
– Jeśli mamy do czynienia z upadkiem firm i ze słabymi wynikami gospodarczymi, to znaczy, że Unia traci pozycję konkurencyjną względem Stanów Zjednoczonych i Chin, wobec tego trzeba popatrzeć na to inaczej. Wszyscy jesteśmy za czystym powietrzem i czystą wodą, ale też musimy pamiętać, że gdzieś trzeba pracować, że budżety państw biorą się z podatków związanych z produkcją dóbr, które konsumują ludzie. Jeśli będziemy mówić tylko o klimacie, to będziemy mieć do czynienia z upadkiem i z dużą niechęcią do władz Unii Europejskiej – podkreśla europarlamentarzysta.
W rezolucji przed szczytem COP30 posłowie apelują o zwiększenie globalnych wysiłków na rzecz redukcji emisji i zajęcie się wpływem na klimat wszystkich sektorów, w tym transportu drogowego, międzynarodowej żeglugi, rolnictwa, tekstyliów i turystyki. Są zdania, że dotyczy to również sektora obronnego, a społeczność międzynarodowa powinna zwracać większą uwagę na wpływ konfliktów na klimat.
– Unia się cieszyła z tego, że ma pierwsze miejsce w ochronie klimatu na świecie. To wychodzi nam bokiem, mówiąc kolokwialnie, więc teraz trzeba na szerszą skalę – i taka okazja jest właśnie w Brazylii – powiedzieć o tym, że jeśli mamy naprawdę chronić klimat na całej kuli ziemskiej, to róbmy to razem – uważa Bogdan Rzońca. – Może niech więcej celów klimatycznych realizują w Ameryce Południowej, w Stanach i gdzie indziej. My w Unii Europejskiej nie zbawimy świata, jeśli nawet wyłączymy wszystkie źródła emisyjności. Poza tym to wyłączenie wiązałoby się z dramatem gospodarczym.
Jak wynika z danych EDGAR (Emissions Database for Global Atmospheric Research, czyli unijnej bazy danych emisji dla globalnych badań atmosferycznych), w 2024 roku 27 krajów członkowskich odpowiadało za 5,95 proc. całkowitej emisji gazów cieplarnianych na świecie. Udział Stanów Zjednoczonych wynosił 11,11 proc. a Chin – 29,20 proc.
Jak podkreśla polityk, w samej UE coraz więcej jest głosów sceptycznych wobec ambitnych celów polityki klimatycznej, a tym samym rośnie presja na wycofywanie się z jej niektórych założeń.
– Niemiecki przemysł motoryzacyjny naciska na swoje środowisko polityczne, żeby się wycofać z zakazu produkcji silników spalinowych i to, zdaje się, nastąpi. Także w raportach dotyczących budżetu na 2026 rok i przy wieloletnich ramach finansowych dostrzegam mniejszy nacisk na cele klimatyczne i politykę klimatyczną. Czyli dochodzi do świadomości mainstreamu Unii Europejskiej i jej głównych polityków, że prowadzenie polityki klimatycznej w takim zakresie i w takim tempie osłabia naszą światową konkurencyjność – tłumaczy poseł do Parlamentu Europejskiego z Prawa i Sprawiedliwości.
W ramach przygotowań do szczytu klimatycznego COP30 Rada UE podała, że w 2024 roku Unia Europejska i jej 27 państw członkowskich wydały 31,7 mld euro ze źródeł publicznych na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu. To o 3 mld euro więcej niż rok wcześniej. Zmobilizowano również 11 mld euro ze źródeł prywatnych po to, aby pomóc krajom rozwijającym się w ograniczaniu emisji gazów cieplarnianych i przystosowywaniu się do skutków zmian klimatu.
BIOAGRO Polska to wiodące wydarzenie redefiniujące przyszłość rolnictwa, prezentujące przełomowe technologie i innowacje. Targi oferują wyjątkową okazję do budowania relacji biznesowych, zdobywania wiedzy i odkrywania trendów. Spotkaj się z liderami rynku, nawiąż kontakty i rozwijaj działalność!
Jedyne Takie Targi Technologii i Produktów Rolnictwa Ekologicznego
Piotr Nowak Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Dostępność mikroelementów z różnych komponentów stosowanych w paszach dla świń
Rosnące obawy dotyczące niepozostającego bez wpływu na środowisko stosowania w paszach minerałów sprawiają, że zwiększa zainteresowanie żywieniem mineralnym świń.
Obawy te doprowadziły do podjęcia wysiłków mających na celu minimalizację suplementacji składników mineralnych w paszy. Ponadto wprowadzenie nowych źródeł pierwiastków śladowych, takich jak formy chelatowane i nanocząsteczkowe, odnowiło zainteresowanie zrozumieniem funkcji fizjologicznych i wchłaniania pierwiastków śladowych. Większość komponentów mineralnych dla świń ma na celu spełnienie wymaganych poziomów poprzez suplementację, z wyjątkiem fosforu, który jest formułowany na podstawie strawnego fosforu. Dlatego ocena dostępności pierwiastków śladowych w składnikach pasz i alternatywnych źródłach jest kluczowa dla stosowania strawnych pierwiastków śladowych w paszach czy premiksach komercyjnych. W chowie trzody chlewnej poziomy suplementacji pierwiastkami śladowymi często przekraczają wymagania sugerowane przez normy żywieniowe. Niska zawartość pierwiastków śladowych w ziarnach zbóż może prowadzić do niedoborów, gdyż udział mikroelementów w komponentach zbożowych w paszach jest na ogół nieznaczny.
W paszach czy premiksach dla świń nieorganiczne pierwiastki śladowe stosowane są zazwyczaj w postaci tlenków lub siarczanów. Jednak minerały te często wykazują niską biodostępność ze względu na ich wysoką rozpuszczalność, co prowadzi do szybkiego uwalniania reaktywnych wolnych jonów w górnym odcinku układu pokarmowego. Jony te mogą oddziaływać z czynnikami antyodżywczymi, zmniejszając w ten sposób wydajność wchłaniania. Obiecujące możliwości z potencjałem poprawy biodostępności pierwiastków śladowych wykazują chelatowane lub nanometryczne formy minerałów. Minerały nanometryczne, charakteryzujące się dużą powierzchnią, zostały zaproponowane jako skuteczne substytuty minerałów na bazie siarczanów czy tlenków ze względu na ich zdolność do wzmacniania funkcji metabolicznych i biodostępności u świń. Jednak cząstki nanometryczne mają tendencję do agregacji, zwiększając rozmiar cząstek do skali mikro, co może zakłócić wchłanianie. Technologia wytłaczania na gorąco, szeroko stosowana w systemach dostarczania leków, reguluje uwalnianie materiałów funkcjonalnych, takich jak leki farmaceutyczne, poprzez zwiększenie ich rozpuszczalności i dyspersji w układzie pokarmowym. Wcześniejsze badania wykazały, że pierwiastki śladowe przetworzone metodą wytłaczania na gorąco mogą zmniejszyć rozmiar cząstek do skali nano, a po dodaniu farmaceutycznych substancji pomocniczych poprawić rozpuszczalność i dyspersję. Celem poniższego opracowania jest ocena dostępności pierwiastków śladowych z głównych składników pasz oraz pomiar biodostępności nieorganicznych, organicznych i nanocząstkowych pierwiastków śladowych wytwarzanych metodą wytłaczania na gorąco.
Ocena całkowitej (ATTD) i standaryzowanej strawności (STTD) w układzie pokarmowym składników odżywczych w paszach jest podstawowym obszarem badań dla zastosowania precyzyjnych strategii żywienia i zarządzania żywieniem trzody chlewnej. Prawidłowe określenie zapotrzebowania na składniki odżywcze w paszy dla świń nie tylko zwiększa wydajność produkcji, ale także pomaga zminimalizować zanieczyszczenie środowiska. Zapotrzebowanie trzody chlewnej na pierwiastki śladowe jest zazwyczaj zaspokajane poprzez suplementację premiksów mineralnych, bez pełnego uwzględnienia wkładu minerałów pochodzących z komponentów paszowych. Jednakże zrozumienie funkcji fizjologicznych i mechanizmów metabolicznych leżących u podstaw biodostępności pierwiastków śladowych zyskało na znaczeniu ze względu na wpływ suplementacji minerałami na środowisko, potrzebę formułowania diet w oparciu o dostępność składników odżywczych i różnorodność źródeł minerałów. Wcześniejsze badania koncentrowały się głównie na ATTD i STTD fosforu i wapnia w składnikach pasz, z ograniczoną uwagą poświęconą pierwiastkom śladowym. Aby wypełnić tę lukę, przeprowadzono badania w celu oceny dostępności pierwiastków śladowych w głównych materiałach paszowych i określenia biodostępności różnych źródeł minerałów poprzez zbadanie strawności i poziomu danego pierwiastka w narządach świń. Strawność pierwiastków śladowych zależy od różnych czynników, w tym substancji antagonistycznych wobec minerałów, wartości odżywczej, interakcji mineralnych, zawartości wapnia i fosforu (fitynianu), strawności białka i zawartości włókna. W badaniach zmienność strawności poszczególnych składników wahała się od około 40 do 68% w oparciu o STTD, przy czym składniki wysokobiałkowe, takie jak poekstrakcyjna śruta sojowa i mączka rybna, wykazują większą strawność cynku i miedzi niż kukurydza i pszenica. Wchłanianie cynku jest zwykle uzależnione od zawartości fitynianu w materiałach paszowych, ponieważ świnie nie są w stanie wykorzystać cynku związanego z fitynianem. Kukurydza i poekstrakcyjna śruta sojowa mają na ogół wyższą zawartość fitynianu niż pszenica czy mączka rybna. Jednakże w tych badaniach poekstrakcyjna śruta sojowa wykazała wyższą strawność cynku i miedzi niż kukurydza i pszenica, pomimo potencjalnie wyższych poziomów fitynianu. Wyniki te są zgodne z wynikami innych autorów, którzy odnotowali wyższą dostępność miedzi w poekstrakcyjnej śrucie sojowej niż w pszenicy. W tych badaniach poekstrakcyjna śruta sojowa jako roślinne źródło białka, wykazała się najwyższą strawnością żelaza w porównaniu z innymi składnikami, podczas gdy mączka rybna, czyli zwierzęce źródło białka, wykazała się niższą strawnością żelaza niż zboża. Wysokie poziomy fosforu lub wapnia w paszach mogą negatywnie wpływać na wchłanianie żelaza, przyczyniając się do zmienności strawności żelaza. Ponadto przetwarzanie mączki rybnej obejmuje mieszanie różnych gatunków ryb, co skutkuje różną zawartością popiołu w zależności od stosunku ości do fileta, co może wpływać na strawność żelaza. Jeśli chodzi o strawność selenu, badania te wykazały, że zboża takie jak kukurydza i pszenica miały wyższą strawność niż składniki wysokobiałkowe, przy czym mączka rybna wykazała najniższe wartości. Ziarna zawierają różne formy selenu, w tym formy nieorganiczne (selenian i selenit) i organiczne (Se-Cys i Se-Met), podczas gdy źródła pochodzenia zwierzęcego zawierają głównie Se-Met, która jest uważana za wysoce biodostępną. Jednak pomimo wysokiej zawartości selenu, mączka rybna z niektórych gatunków ryb może służyć jako suboptymalne źródło biodostępnego selenu ze względu na obecność podwyższonych poziomów rtęci i innych metali ciężkich, które mogą tworzyć nierozpuszczalne kompleksy nieorganiczne z selenem. Czynniki te prawdopodobnie przyczyniły się do niższej strawności selenu zaobserwowanej dla mączki rybnej w tym badaniu. W związku z tym, przy ocenie biodostępności selenu w składnikach pasz pochodzących z ryb, należy wziąć pod uwagę zarówno źródło, jak i gatunek.
Ogólnie rzecz biorąc, nieorganiczne pierwiastki śladowe, takie jak siarczany czy tlenki, są szeroko stosowane w premiksach pierwiastków śladowych dla świń ze względu na ich opłacalność. Jednak minerały nieorganiczne zazwyczaj wykazują niższą biodostępność niż ich formy organiczne (np. minerały chelatowane) lub minerały o rozmiarach nanocząsteczek. Ta niższa biodostępność może wynikać z szybkiej jonizacji nieorganicznych pierwiastków śladowych w układzie pokarmowym, co prowadzi do agregacji białek, włókna i czynników antyodżywczych. Natomiast organiczne i nanocząsteczkowe pierwiastki śladowe podążają alternatywnymi ścieżkami wchłaniania, takimi jak współtransport z organicznymi składnikami odżywczymi lub bierna dyfuzja do komórek nabłonka jelit. Według badań biodostępność organicznych i nanocząsteczkowych form cynku, miedzi i selenu jest wyższa niż form nieorganicznych. Liczne wcześniejsze badania wykazały znacząco poprawioną strawność organicznego cynku i miedzi u świń. Ta zwiększona biodostępność jest przypisywana chelatowej strukturze minerałów organicznych, która chroni pierwiastki śladowe przed reakcjami chemicznymi przy niskim pH, poprawiając w ten sposób ich stabilność w układzie pokarmowym. Dowiedziono także, że suplementacja organicznymi źródłami pierwiastków śladowych spełniającymi zapotrzebowanie zwierząt wpłynęła na wzrost zawartości manganu, cynku, miedzi i żelaza w tkankach takich jak serce, wątroba, nerki, mięśnie i kości u świń. Ponadto suplementacja paszy formą chelatową miedzi w stężeniu stanowiącym połowę standardowego (80 mg/kg) nie zmniejszyła znacząco stężeń pierwiastków śladowych w surowicy, wątrobie, mięśniu najdłuższym grzbietu, śledzionie lub nerkach w porównaniu z nieorganiczną dietą z pierwiastkami śladowymi w stężeniu 160 mg/kg. Pierwiastki śladowe wielkości nanocząstek wykazują również większą biodostępność ze względu na ich większe powierzchnie właściwe, aktywność i wydajność katalityczną. Technika wytłaczania na gorąco jest powszechnie stosowanym podejściem do zmniejszania wielkości cząstek w celu wytworzenia koloidalnych cząstek pierwiastków śladowych. Ta metoda ułatwia dyspersję cząstek miedzi, redukuje je do skali nano i zwiększa ich biodostępność w układzie pokarmowym. Ponadto włączenie polimerów farmaceutycznych do procesu może poprawić jednorodność dyspersji miedzi. Wykazano, że stosowanie kopolimerów jako spoiw podczas granulacji na mokro lub na sucho, a także w procesie wytłaczania na gorąco, zwiększa rozpuszczalność i dyspersję słabo rozpuszczalnych w wodzie leków, co może podobnie zwiększyć biodostępność pierwiastków śladowych. Inne badania wykazały, że świnie karmione paszą uzupełnioną pierwiastkami pozyskiwanymi tą metodą: cynk (100 mg/kg), miedź (125 mg/kg) lub selen (0,30 mg/kg) wykazywały wyższą biodostępność niż te karmione formami nieorganicznymi lub organicznymi. Świadczy o tym zwiększona akumulacja minerałów w tkankach narządów (np. surowicy i wątrobie), co jest zgodne z wynikami innych badań. Wyniki te wskazują, że zwiększone stężenia pierwiastków śladowych w surowicy i narządach z formy wytłaczania na gorąco nano doprowadziły do poprawy średnich dziennych przyrostów świń. W badaniach wykazano, że poprawie przyrostów świń towarzyszyło zwiększenie stężenia pierwiastków śladowych w tkankach.
Wyniki badań wykazały, że cynk i miedź w składnikach wysokobiałkowych, takich jak poekstrakcyjna śruta sojowa i mączka rybna były trawione lepiej niż w zbożach, natomiast kukurydza, pszenica i poekstrakcyjna śruta sojowa jako źródła roślinne charakteryzowały się najwyższą strawnością żelaza i selenu. W przypadku źródeł pierwiastków śladowych, formy organiczne i pozyskiwane metodą wytłaczania na gorąco nano wpłynęły pozytywnie na zwiększenie tempa wzrostu świń i poprawiły biodostępność cynku, miedzi i selenu, zmniejszając tym samym wydalanie pierwiastków śladowych. W związku z tym niniejsze badania sugerują, że stosowanie organicznych lub nanopierwiastków śladowych w paszach dla świń może pozwolić na obniżenie poziomu pierwiastków śladowych w paszy.
Tabela 1. Zawartość mikroelementów w komponentach paszowych (mg/kg)(Choi i wsp. 2025)
Pierwiastek/komponent
Kukurydza
Pszenica
Poekstrakcyjna śruta sojowa
Mączka rybna
Cynk
14,07
10,83
12,40
10,30
Miedź
2,61
1,96
2,70
1,75
Żelazo
16,24
7,92
12,56
24,95
Mangan
4,11
3,75
3,52
2,93
Selen
0,063
0,068
0,062
0,096
Tabela 2. Strawność cynku, miedzi, żelaza, manganu i selenu u świń karmionych paszą, w których głównym surowcem były: pszenica, kukurydza, poekstrakcyjna śruta sojowa, mączka rybna(Choi i wsp. 2025)
Wyszczególnienie
Kukurydza
Pszenica
Poekstrakcyjna śruta sojowa
Mączka rybna
Cynk
Pobranie (mg/dzień)
11,72
9,48
10,80
9,03
Wydalanie (mg/dzień)
7,39
5,83
5,65
5,01
Absorpcja (mg/dzień)
4,34
3,65
5,15
4,02
ATTD (%)
36,67
38,54
47,64
44,33
STTD (%)
42,71
45,89
54,12
52,16
Miedź
Pobranie (mg/dzień)
2,18
1,72
2,35
1,53
Wydalanie (mg/dzień)
1,44
1,20
1,40
0,95
Absorpcja (mg/dzień)
0,73
0,51
0,95
0,59
ATTD (%)
33,45
29,97
40,48
38,01
STTD (%)
39,17
37,11
45,71
46,12
Żelazo
Pobranie (mg/dzień)
13,54
6,93
10,94
21,87
Wydalanie (mg/dzień)
6,63
3,56
4,17
10,79
Absorpcja (mg/dzień)
6,91
3,37
6,77
11,08
ATTD (%)
51,08
48,62
61,81
50,92
STTD (%)
56,39
58,83
68,30
54,21
Mangan
Pobranie (mg/dzień)
3,43
3,28
3,06
2,57
Wydalanie (mg/dzień)
1,95
1,98
1,58
1,65
Absorpcja (mg/dzień)
1,48
1,31
1,49
0,92
ATTD (%)
43,13
39,69
48,27
35,40
STTD (%)
50,44
47,18
56,32
45,12
Selen
Pobranie (µg/dzień)
57,64
64,89
58,89
90,82
Wydalanie (µg/dzień)
28,00
30,14
30,49
52,61
Absorpcja (µg/dzień)
29,64
34,75
28,40
38,21
ATTD (%)
51,38
53,53
48,22
41,73
STTD (%)
60,50
61,50
57,03
47,51
Tabela 3. Strawność cynku, miedzi, żelaza, manganu i selenu u świń karmionych paszą zawierającą źródła pierwiastków nieorganicznych, organicznych lub nanocząsteczkowy(Choi i wsp. 2025)
