bannery_lawsonia_Trzoda Chlewna

Żywienie tuczników – znaczenie energii

Krzysztof Lipiński

Katedra Żywienia Zwierząt i Paszoznawstwa,

Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie

 

Żywienie tuczników – znaczenie energii

 

Podstawowym celem produkcji trzody chlewnej jest uzyskanie mięsa wysokiej jakości. Istotne znaczenie ma jego ilość i jakość oraz walory prozdrowotne. W przypadku tuczników ważne jest takie ich żywienie, które zapewni wysokie przyrosty masy ciała, przy relatywnie małym zużyciu paszy na kilogram przyrostu oraz wysoką mięsność.

 

Efektywność produkcji tuczników uzależniona jest od takich czynników, jak: postęp genetyczny (rasa, linie genetyczne), wiek, płeć, żywienie, status zdrowotny zwierząt i warunki zoohigieniczne. W Polsce jest utrzymywanych obecnie wiele ras i linii genetycznych świń, których potencjał genetyczny jest zróżnicowany.

W strukturze pogłowia trzody chlewnej tuczniki stanowią największą grupę, a w strukturze kosztów produkcji świń najważniejszą pozycję zajmuje żywienie. Zakłada się, że w chwili obecnej, z uwagi na bardzo wysokie ceny ziarna zbóż, tłuszczów paszowych i pasz wysokobiałkowych, żywienie stanowi 70-75% kosztów produkcji. Dużą część kosztów żywienia stanowi energia. Z tego względu bardzo ważne znaczenie ma precyzyjne szacowanie wartości energetycznej materiałów paszowych oraz potrzeb energetycznych zwierząt.

Analizując oddziaływanie najważniejszych czynników żywieniowych, które mają wpływ na wyniki tuczu i umięśnienie tusz należy wymienić zawartość białka i aminokwasów w mieszankach paszowych, koncentrację energii, zawartość tłuszczu i włókna surowego w mieszankach oraz rodzaj i sposób żywienia świń. Stały postęp genetyczny w zakresie tempa wzrostu i wykorzystania paszy wpływa na intensyfikację metabolizmu zwierząt. Z tego względu w nowoczesnym żywieniu tuczników należy stosować mieszanki paszowe odznaczające się wysoką koncentracją energii i składników pokarmowych, ale również niską zawartością związków antyżywieniowych.

 

Sebastian pyta: Czy eksport i import mięsa wieprzowego między krajami UE jest znaczący? Jaką rolę na tym tle pełni polski wewnątrzunijny eksport i import mięsa wieprzowego? Jak kształtował się polski eksport wieprzowiny w 2015 r. i w pierwszych miesiącach

Sebastian pyta: Czy eksport i import mięsa wieprzowego między krajami UE jest znaczący? Jaką rolę na tym tle pełni polski wewnątrzunijny eksport i import mięsa wieprzowego? Jak kształtował się polski eksport wieprzowiny w 2015 r. i w pierwszych miesiącach 2016 r.?   

 

Dane opublikowane w kwietniu 2016 r. przez Eurostat wskazują na 4-procentowy wzrost eksportu mięsa wieprzowego w 2015 r. (w porównaniu do 2014 r.) między państwami UE, przy jednocześnie niewielkim spadku importu. Przedmiotem handlu wewnątrzunijnego jest ok. 5,5 mln ton wieprzowiny rocznie. Ilość ta stanowi blisko jedną czwartą rocznej produkcji mięsa wieprzowego w całej UE, lub – mówiąc inaczej – zbliżona jest do rocznej produkcji wieprzowiny w samych Niemczech, największym producencie tego mięsa w UE.

Blisko 90% mięsa wieprzowego, którym handluje się w UE, jest produkowane przez siedem największych państw eksporterów (tabela 1), przy czym same Niemcy eksportują rocznie na rynki wewnątrzunijne prawie taką ilość wieprzowiny, jak Francja, Polska i Holandia łącznie. Niemcy są też jednocześnie największym europejskim importerem wieprzowiny. Fakty te potwierdzają, że to Niemcy są największym graczem na europejskim rynku wieprzowiny.  

Zgodnie z opublikowanymi danymi w 2015 r. znacząco wzrosła rola polskiego eksportu wieprzowiny do krajów UE. W ciągu trzech lat (2013-2015) eksport wewnątrzunijny polskiej wieprzowiny zwiększył się o 48,3% (tabela 1). Warto zauważyć, że eksport polskiej wieprzowiny do krajów UE zwiększył się już w 2014 r. o 18,4%, dzięki czemu Polska wtedy wyprzedziła Francję.

W 2014 r. eksport ogółem mięsa wieprzowego z Polski spadł w porównaniu do 2013 r. o 13,75% (tabela 2). Powodem tego spadku było praktycznie całkowite wstrzymanie zakupu polskiej wieprzowiny przez kraje spoza UE, spowodowane stwierdzeniem w lutym 2014 r. na terenie naszego kraju pierwszych przypadków zakażenia dzikich świń wirusem ASF oraz wprowadzeniem w sierpniu 2014 r. rosyjskiego embarga na import wielu produktów żywnościowych z UE, w tym na import mięsa z Polski. Związane z tym napięcia na krajowym rynku wieprzowiny zostały częściowo złagodzone przez wzrost eksportu wewnątrzunijnego (tabela 1).

W 2015 r. eksport polskiego mięsa wieprzowego ogółem (do krajów UE i poza UE) wzrósł o 5,5% w porównaniu do 2014 r. Niestety, jednocześnie zwiększył się import wieprzowiny o 8,91%.

W pierwszych dwóch miesiącach 2016 r. eksport polskiej wieprzowiny do krajów spoza UE wzrósł o 53,5% do 36,01 tys. ton (wg danych MRiRW), co stanowi 5,54% ilości mięsa wieprzowego eksportowanego ogółem w tym okresie z UE na rynki trzecie. Przedstawione powyżej dane wskazują na wyraźny i stały wzrost znaczenia eksportu mięsa wieprzowego z Polski.

 

Opr.: ACONAR

 

 

Tabela 1. Wewnątrzunijny handel mięsem wieprzowym w latach 2013-2015 wg wielkości eksportu/importu przez poszczególne kraje (rocznie w tys. ton)

   Kraj

2013

2014

2015

Wzrost/spadek w 2015 r. (w %, 2013=100)

EKSPORT

Niemcy

1415,3

1467,0

1415,7

0,03

Hiszpania

790,6

777,5

892,3

12,86

Dania

766,2

744,5

803,6

4,88

Belgia

666,7

657,7

682,7

2,40

Holandia

595,2

636,2

647,5

8,79

Polska

225,0

281,8

333,7

48,31

Francja

374,1

358,4

327,7

-12,40

 

IMPORT

Włochy

948,1

1021,1

1020,9

7,68

Niemcy

976,1

991,5

909,4

-6,83

Polska

605,8

619,1

675,8

11,55

Francja

365,0

365,0

348,7

-4,47

Wielka Brytania

349,7

336,7

344,9

-1,37

Czechy

227,0

243,1

257,2

13,30

Grecja

196,1

195,9

200,1

2,04

Za: Eurostat, kwiecień 2016

 

Tabela 2. Eksport i import mięsa wieprzowego przez Polskę w latach 2013-2015 (rocznie w tys. ton)

 

2013

2014

2015

Wzrost/spadek w 2015 r. (w %, 2013=100)

Eksport

444,5

383,4

404,5

-9,00

Import

605,9

620,5

675,8

11,54

Za: MRiRW, Rynek wieprzowiny

ŚWIATOWY RYNEK JĘCZMIENIA

ŚWIATOWY RYNEK JĘCZMIENIA

Według IGC, w sezonie 2016/17 światowe zbiory jęczmienia wyniosą 142,2 mln ton, tj. o 5,2% mniej w porównaniu z poprzednim sezonem. Unia odnotuje ponownie dobre wyniki produkcji, oceniane przez IGC na 60,5 mln ton. Na drugim miejscu w światowej produkcji tego gatunku znajduje się Rosja. Tegoroczne zbiory w tym kraju są prognozowane na 17,2 mln ton, tj. w zbliżonej wysokości co sezon wcześniej. Trzecia pozycja przypada Australii – 8,6 mln ton. Prognoza jest nieznacznie wyższa niż przed rokiem (spadek o 0,1%). Zbiory w Kanadzie są oceniane na 8,4 mln ton, tj. o 2% więcej niż rok wcześniej. Do zwiększenia powierzchni upraw jęczmienia zachęcająco działają wysokie ceny. Areał jęczmienia jest szacowany na o 4% wyższy niż rok wcześniej i jednocześnie największy od trzech lat. Prognoza dla Ukrainy wynosi 5,6 mln ton (niewielki spadek o 1% w ujęciu rok do roku). Wiosenne deszcze poprawiły nawilgocenie gleb, co korzystnie wpłynęło na uprawy jare – w tym jęczmienia. Przewidywane zbiory w Stanach Zjednoczonych to 4,5 mln ton, tj. o 2% mniej niż rok wcześniej. Prognoza dla Argentyny wynosi 3,2 mln ton, tj. o 35% poniżej zeszłorocznego wyniku. Spadek argentyńskiej produkcji jęczmienia jest spowodowany zniesieniem ceł wywozowych w eksporcie pszenicy na jesieni zeszłego roku. Zmiana ta wpłynęła na zwiększenie areału pszenicy kosztem jęczmienia. Powierzchnia upraw tego gatunku jest szacowany na 0,9 mln ha wobec 1,3 mln ha przed rokiem

Źródło: FAMMU/FAPA z wykorzystaniem Reuters i innych źródeł

WZROST ŚWIATOWYCH CEN ŻYWNOŚCI W MAJU BR.

WZROST ŚWIATOWYCH CEN ŻYWNOŚCI W MAJU BR.

W maju br. indeks światowych cen żywności FAO wyniósł 155,8 pkt i wobec zmienionego indeksu z kwietnia wzrósł o 2,1% (3,2 pp.). Był to już czwarty miesiąc z rzędu wzrostu cen żywności na świecie. W skali roku indeks FAO był jeszcze o 6,8% (11,4 pp.) niższy. W maju br. podrożał wobec kwietnia najbardziej cukier (+12%), a w mniejszym stopniu również mięso (+2% do 151,8 pkt), zboża (+1,6%) i artykuły mleczarskie (+0,4%), potaniały natomiast oleje roślinne (-1,8%). W sektorze mięsa wzrosły ceny wszystkich gatunków, głównie wieprzowiny i baraniny, a mniej znacząco także wołowiny i drobiu. Wieprzowina w UE podrożała w ślad za zwyżką na rynku światowym oraz dzięki wzmożonemu popytowi eksportowemu ze strony krajów azjatyckich. W Oceanii wzrosły ceny eksportowe wołowiny i baraniny ze względu na ograniczoną podaż. Ceny drobiu zanotowały już trzeci z rzędu miesiąc umiarkowanego wzrostu. W sektorze zbóż podwyższyły się po raz kolejny znacznie ceny kukurydzy, co zostało spowodowane ograniczoną podażą eksportową do czasu tegorocznych zbiorów na półkuli północnej. Korzystne warunki pogodowe w regionach uprawy pszenicy, perspektywy dobrych zbiorów oraz obfita podaż ograniczały wzrost cen tego gatunku zboża.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst. FAO z dn. 02.06.16

ROSJA CHCE PRZEDŁUŻYĆ EMBARGO IMPORTOWE DO KOŃCA 2017 R.

ROSJA CHCE PRZEDŁUŻYĆ EMBARGO IMPORTOWE DO KOŃCA 2017 R.

Rosyjski minister rolnictwa przygotował projekt dekretu o przedłużeniu embarga na import żywności z krajów zachodnich, m.in. z UE i USA do końca 2017 r. Restrykcje zostały nałożone w sierpniu 2014 r. w odwecie za sankcje polityczne tych krajów wobec Rosji, wynikające z konfliktu na Ukrainie. Embargo zostało nałożone pierwotnie na rok, a następnie przedłużono je do końca sierpnia 2016 r. Obejmowało ono wiele produktów spożywczych, w tym mięso, ryby, produkty mleczarskie, owoce i warzywa. Według rosyjskiej agencji informacyjnej Tass, przedłużenie restrykcji będzie miało pozytywny wpływ dla krajowych producentów rolnych. Projekt dekretu musi zostać jeszcze zatwierdzony przez prezydenta Putina. Z nowego projektu zostały wyłączone mięso drobiu, wołowina i warzywa przeznaczone do produkcji żywności dla niemowląt. Oznacza to, że pewne ilości tych produktów będą mogły być importowane do Rosji.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst. ThePigSite z dn. 02.06.16

bannery_lawsonia_Trzoda Chlewna