Łotewski harmonogram praz nad zmianami prawnymi w ekorolnictwie

Łotwa od 1 stycznia objęła na 6 miesięcy unijną „prezydencję”. Jednym jej z priorytetów jest kwestia zmian prawnych dla rolnictwa ekologicznego (w tym zakończenie prac dot. art. 1-19 zawiadującymi tym rolnictwem). Zakres ten będzie obradowany 9 lutego br. na posiedzeniu Specjalnego Komitetu ds. Rolnictwa – SCA. Dyskusje dotyczące artykułów 20-45 mają się odbyć w grupach roboczych w styczniu oraz 2 lutego br. Kolejna debata planowana jest na spotkaniu Rady Ministrów Rolnictwa państw członkowskich 16 marca br. w Brukseli. Następnym krokiem ma być dążenie do zbliżenie stanowisk 11 maja br. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem COMAGRI zajmie stanowisko w podobnym czasie tj. przed czerwcem br., tak aby doszło do oficjalnego porozumienia do czerwca br. Termin ten określiła Komisja w grudniowym planie działań. Ryga ma gościć międzynarodowy kongres „Przyszłość rolnictwa ekologicznego” dnia 11-12 czerwca br., które może się zbiec w czasie z porozumieniem dot. zmian prawnych w tym sektorze. Tymczasem dnia 17 stycznia br. Niemiecki Związek Producentów Rolnych – DBV w 6 stronnicowym tekście odrzucił stanowczo plany zmian prawnych w rolnictwie ekologicznym i wezwał Komisję do wzmocnienia obecnych ram prawnych w celu poprawy przewidywalności dla farmerów.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst. Agra Facts No 4,5-15

Licencje w eksporcie i imporcie zbóż

W tym tygodniu KE wydała licencje eksportowe dla następujących ilości zbóż: 728 tys. ton pszenicy miękkiej, 23 tys. ton mąki pszennej (w ekwiwalencie ziarna), 70 tys. ton durum, 286 tys. ton jęczmienia, 79 tys. ton kukurydzy oraz 1 tys. ton żyta. Łącznie od początku sezonu 2014/15 unijny eksport zbóż osiągnął (na podstawie wydanych licencji) 23,68 mln ton, tj. o 4% mniej w porównaniu z analogicznym okresem sezon wcześniej.

Eksport zbóż z UE* – (1 lipca’14 – 20 stycznia’15) w tys. ton

                                                           2013/14           2014/15           % zmiana

Pszenica miękka                                 16 712                16 054                 -4

Mąka pszenna (w ekwiw. ziarna)              622                  629                  1

Pszenica durum                                  366                  531                  45

Pszenica razem                                   17 700                        17 214                        -3

Jęczmień                                            4 810               4 765               -1

Kukurydza                                         2 090               1 575               -25

Żyto                                                   83                    126                 52

Zboża razem                                      24 683               23 680           -4,06

Źródło: KE * – na podstawie wydanych licencji eksportowych

W kończącym się tygodniu KE wydała licencje na przywóz dla następujących ilości zbóż: 14 tys. ton pszenicy miękkiej, 1 tys. ton mąki w ekwiwalencie ziarna, 167 tys. ton pszenicy twardej oraz 138 tys. ton kukurydzy. Dotychczasowy przywóz zbóż w bieżącym sezonie osiągnął już 8,7 mln ton, tj. o 1% mniej w porównaniu z wynikami z tego samego okresu sezon wcześniej.

Import zbóż z UE* – (1 lipca’14 – 20 stycznia’15) w tys. ton

                                                           2013/14           2014/15           % zmiana

Pszenica miękka                                 1 162               1 881               62

Mąka pszenna (w ekwiw. ziarna)      13                    17                    31

Pszenica durum                                  892                  1 619               82

Pszenica razem                                   2 068               3 516               70

Jęczmień                                            13                    57                    338

Kukurydza                                         6 715               5 141               -23

Zboża razem                                      8 796               8 714               -1

Źródło: KE

Źródło: FAMMU/FAPA z wykorzystaniem Reuters i innych źródeł

Na terminowym rynku UE rzepak stabilny, soja mocno w dół

Lutowy kontrakt na rzepak w poprzednim tygodniu (8-15 stycznia br.) stracił na wartości pod presją większej ilości surowca, którego zaczęli się pozbywać producenci. W minionym tygodniu jego wartość była dość stabilna i tylko nieznacznie została skorygowana, jakkolwiek nie można nie dostrzec osłabienia wartości kontraktów terminowych na najbliższe terminy w ciągu ostatnich 2 tygodni. Na giełdzie Matif w Paryżu rzepak w kontrakcie na luty’2015 przez tydzień tylko nieznacznie umocnił się o 0,4% do 355,3 euro/t wobec 361,5 euro/t (-1,7%) przed dwoma tygodniami. W ostatnim tygodniu producenci rzepaku kontynuowali sprzedaż, zwłaszcza w Niemczech i w Europie Wschodniej, co poprawiło podaż na rynku rzeczywistym. Z perspektywy analizy fundamentalnej, podaż rzepaku w Unii jest obecnie rekordowa, chociaż prognozy na kolejny sezon mówią o spadku produkcji i podaży. Dodatkowo przewiduje się transporty z Australii. Pozostaje otwarte pytanie, czy to początek powolnego spadku, czy spekulacyjne wahania się utrzymają? Na rynku rzeczywistym surowce oleiste, śruty oraz część olejów staniały. Handlowcy oczekują na większe spadki cen śruty sojowej i wstrzymują się z zakupami, co przyczyniło się do znacznych redukcji cen śrut. Spośród olejów najmocniej staniał palmowy ze względu na tanią ropę, która przyczynia się do spadku popytu na ten olej ze strony przemysłu biodiesla. W czwartek 22 stycznia br. Euro znalazło się na najniższym od 11 lat poziomie wobec dolara amerykańskiego (po decyzji Europejskiego Banku Centralnego o dodruku euro), a ta relacja walut przyczyni się do pogorszenia warunków importu surowców oleistych do Unii zwłaszcza z obu Ameryk. W Winnipeg kanadyjska Canola w ciągu tygodnia w kontrakcie na marzec’2015 podrożała o 2,4% do 462,2 CAD/t wobec 451,7 CAD/t przed dwoma tygodniami. Do wzrostów przyczyniło się osłabienie wartości dolara kanadyjskiego, co poprawi atrakcyjność Canoli dla jej zamorskich importerów. W Chicago marcowy kontrakt terminowy na soję staniał o 1,4% do 358,9 USD/t, podobnie kontrakty na dalsze terminy. Przez ostatnie 2 tygodnie kontrakty na soję bardzo mocno staniały w tym marcowy z 382,7 USD/t. Do spadków przyczyniły się oczekiwane wielkie zbiory soi w Ameryce Południowej. We wtorek na koniec dnia soja była najtańsza od końca października poprzedniego roku. Warunki pogodowe w Ameryce Południowej sprzyjają soi (poza niewielkimi perturbacjami w niektórych rejonach). Ostatnia prognoza firmy Agroconsult dotycząca zbiorów soi w Brazylii mówi o 93,9 mln ton wobec wcześniej przewidywanych 94,8 mln ton. Brazylijski Celeres prognozuje rekordowe 94,2 mln ton z 91,4 mln ton w sierpniu zeszłego roku. Przypominamy, że globalne prognozy zapasów soi pod koniec bieżącego sezonu wg USDA mają być na rekordowym poziomie 93,8 mln ton wobec 66,2 mln ton na początku sezonu, zatem ma potencjał do redukcji wartości.

Źródło: FAMMU/FAPA z wykorzystaniem Reuters i innych źródeł

We Włoszech wzrósł import wieprzowiny w III kwartałach 2014 r.

W ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy 2014 r. Włochy sprowadziły zza granicy o 9% więcej tego mięsa niż rok wcześniej – 763 tys. ton. Tym samym kontynuowana była tendencja wzrostowa importu z 2013 r. Niemcy, największy dostawca wieprzowiny do Włoch, zwiększyły wysyłki w skali roku o 12% do 270,7 tys. ton. Stanowiło to ponad 35% włoskiego importu wieprzowiny ogółem. Kolejnymi rynkami zaopatrzenia były Holandia (+9,3% do 114,3 tys. ton), Hiszpania (+5,5% do 94,5 tys. ton), Francja (+5,7% do 87,4 tys. ton) i Dania (+9,5% do 77,3 tys. ton.)

Źródło: FAMMU/FAPA na podst. ThePigSite z dn. 15.01.15

Finlandia będzie eksportować wieprzowinę do Chin

Finlandia uzyskała zgodę na wywóz wieprzowiny do Chin, co potencjalnie pomoże jej zrekompensować straty wywołane rosyjskimi restrykcjami. Zezwolenia eksportowe otrzymały zakłady należące do dwóch największych firm mięsnych – Atria i HKScan. Decyzja władz chińskich nastąpiła po pozytywnych wynikach kontroli w zakładach, które zostały przeprowadzone w 2014 r. Poza wieprzowiną firma HKScan zamierza wysyłać do Chin również inne produkty – mięso drobiu, przetwory mięsne i produkty gotowe do spożycia, a także starać się o zezwolenia eksportowe dla zakładów zlokalizowanych w Szwecji. HKScan dostarcza wieprzowinę do wielu państw UE, a także do Nowej Zelandii i Japonii. Do czasu wprowadzenia zakazu importu wieprzowiny z UE w styczniu 2014 r., ważnym rynkiem zbytu była również Rosja.

Źródło: FAMMU/FAPA na podst. Pig Progress z dn. 19.01.15