bannery_lawsonia_Trzoda Chlewna

Trzoda Chlewna 2/2017

 

 

Wsparcie dla producentów trzody chlewnej

 

 Ku lepszemu

 Nowe trendy w sposobach walki z mikotoksynami

                                                                                        

Zaburzenia jelitowe u świń – zespół jelita krwotocznego HBS

 

 

 

EKONOMIA

12

Rolnik koniunkturalista? I tak ma być!

M. Kozera-Kowalska

WYDARZENIA

15

Za nami już 13. edycja konkursu „Hodowca Roku”

 

16

Agro Akademia BASF – Jęczmień 2017

 

HODOWLA

18

Wsparcie dla producentów trzody chlewnej

A. Hammermeister, T. Blicharski

19

Wyniki oceny knurków i loszek w Programie Hodowlanym POLSUS        

T. Blicharski, A. Hammermeister

22

Czy wierzyć genetykom – kilka słów o dziedziczeniu

P. Włódarczak

ŻYWIENIE

27

Żywienie jako czynnik immunomodulacyjny – Cz. 2

K. Lipiński

30

Nutriad wprowadza aplikację mobilną do zarządzania ryzykiem związanym z zawartością mykotoksyn w paszy o nazwie MycoMan

 

32

Jak ważne dla produkcji trzody chlewnej są witaminy Cz. 2  

P. Nowak

36

Ku lepszemu – Nowe trendy w sposobach walki z mikotoksynami          

K. Sieradzki

40

Rola włókna w żywieniu zwierząt monogastrycznych

 

43

Nowe perspektywy w żywieniu mineralnym zwierząt

 

44

Sprawdzone narzędzia zastępujące ASW

R. Markus i wsp

REPORTAŻ

47

Wspólnie możemy więcej

M. Gasiński

49

Największy z grupy   

G. Zając

TECHNIKA

52

System wspomagający efektywny odchów prosiąt

M. Soszka

58

Próba terenowa w pomieszczeniu porodowym: kojce porodowe ELEVOTECK

 

60

Jak postępować z gnojowicą, aby uzyskać wartościowy nawóz

A. Smurzyńska, J. Dach

66

Właściwie przechowywanie ziarna i pasz

Ł. Wójcik

WETERYNARIA

71

Poronienia generują poważne straty w produkcji trzody chlewnej

P. Kołodziejczyk

74

Zasady terapii chorób układu oddechowego świń

Z. Pejsak

80

Zaburzenia jelitowe u świń – zespół jelita krwotocznego HBS

P. Wróbel

 

 

 

5

NOTOWANIA

 

7

Z KRAJU

 

10

KONTAKT Z CZYTELNIKIEM

 

11

WIEPRZOWINA NIE ZAWSZE TRADYCYJNIE

 

25,26

WOKÓŁ ŚWINI

 

65

ZE ŚWIATA

 

78

O ZDROWIU ŚWIŃ I NIE TYLKO

 

 

Zaburzenia jelitowe u świń – zespół jelita krwotocznego HBS

lek. wet. Paweł Wróbel

Specjalista Chorób Trzody Chlewnej i Rozrodu Zwierząt

 

Zaburzenia jelitowe u świń – zespół jelita krwotocznego HBS

 

W zależności od fermy, około 70-80% kosztów wyprodukowania tucznika stanowi koszt paszy. Bazując na takiej ilości, nic dziwnego, że jakiekolwiek zaburzenia jelitowe prowadzące do spadku przyrostu masy ciała i/lub wykorzystania paszy będą z pewnością „słono” kosztowały producentów świń.

 

Dodatkowo na dzień dzisiejszy odwróciła się tendencja upadków w grupie warchlaków i tuczników, tj. dawnej upadkowość pośród warchlaków kształtowały się jako norma do 5% natomiast tuczników do 2%, obecnie warchlaki padają zwykle w 1-2%, podczas gdy śmiertelność w grupie tuczników osiąga zwykle powyżej 2-3%. Główną przyczyną śmiertelności tuczników na dobrze prowadzonych i szczegółowo rozpoznanych weterynaryjnie fermach są właśnie zaburzenia jelitowe, które przebiegają zwykle w formie nadostrej lub ostrej i nie wywołuje ich tylko jeden czynnik patogenny.

Pierwsze przypadki nagłych zaburzeń jelitowych u tuczników przebiegających z ich krwotocznym zapaleniem opisywano już w latach 50. ubiegłego wieku, jednak bez podania przyczyny tych zaburzeń. Kolejne lata przynosiły coraz bardziej szczegółowe opisy przypadków śmierci tuczników, ich potencjalne przyczyny oraz ugruntowały oficjalną nazwę krwotocznych zaburzeń jelitowych jako zespół jelita krwotocznego czyli HBS Haemorrhagic Bowel Syndrome…

Ku lepszemu Nowe trendy w sposobach walki z mikotoksynami

lek. wet. Krzysztof Sieradzki

specjalista prewencji weterynaryjnej i higieny pasz

specjalista chorób trzody chlewnej

Ełk

 

Ku lepszemu

Nowe trendy w sposobach walki z mikotoksynami

 

Coraz większa świadomość występowania zagrożeń związanych z mikotoksynami generuje poszukiwanie coraz bardziej specjalistycznych rozwiązań. Są nakierowane na zwalczanie zagrożeń zgodnie ze specyfiką przewodu pokarmowego konkretnych gatunków zwierząt oraz zróżnicowaniem wiodących dla nich zagrożeń.

 

Mikotoksyny są toksycznymi metabolitami grzybów. Można je wyizolować ze wszystkich pasz i nasion różnych roślin. Do tej pory zidentyfikowano ponad 500 różnych mikotoksyn, które stanowią niebezpieczeństwo dla zwierząt i człowieka. Jest wiele czynników sprzyjających powstawaniu pleśni. Do najistotniejszych należy podwyższona wilgotność materiałów paszowych, podwyższona temperatura, uszkodzenia mechaniczne, występowanie szkodników zbożowych, złe warunki przechowywania, zwiększone nawożenie prowadzące do silnego wzrostu słabych roślin, niestosowanie płodozmianu powodujące łatwiejszą kumulację chorób.

Termin „mikotoksykozy” odnosi się do chorób wywołanych skutkami działania toksyn wytwarzanych przez pleśnie. Choroba rzadko przyjmuje postać kliniczną (objawy choroby stwierdzamy za pomocą zmysłów lub prostych badań). Najczęściej obserwujemy postać subkliniczną, gdzie jedynymi skutkami mogą być tylko obniżone wyniki produkcyjne lub mieszane problemy zdrowotne, których przyczyny są trudne do ustalenia…

Wsparcie dla producentów trzody chlewnej

Anna Hammermeister, Tadeusz Blicharski

PZHiPTCh „POLSUS”

 

Wsparcie dla producentów trzody chlewnej

 

Wkrótce wejdzie w życie rozporządzenie w sprawie realizacji przez ARR zadań związanych z ustanowieniem nadzwyczajnej pomocy dostosowawczej dla producentów mleka i rolników w innych sektorach hodowlanych. Stanowi ono jeden z elementów pakietu wsparcia rolnictwa, który został uruchomiony przez Komisję Europejską w związku z trudną sytuacją na rynkach rolnych.

 

Na mocy rozporządzenia 2016/1613 z 8 września 2016 r. Komisja Europejska udostępniła państwom członkowskim pomoc finansową w wysokości 350 mln euro, w tym dla Polski 22 670 129 euro, tj. 98 689 872,6 zł. Projekt przewiduje przyznanie wsparcia finansowego zarówno dla producentów mleka, jak i dla producentów świń. W przypadku sektora trzodowego pomoc będzie udzielana producentowi świń na zakup loszek hodowlanych lub knurów hodowlanych w formie refundacji części kosztów zakupu ww. zwierząt.

Wsparcie jest przewidziane również dla producentów świń ze strefy ASF:

na zakup jałówek hodowlanych ras mięsnych lub buhajów czystorasowych ras mięsnych, umożliwiając im podjęcie alternatywnej produkcji oraz

na pokrycie różnicy między średnią ceną zakupu netto świń wg klasyfikacji poubojowej a ceną sprzedaży uzyskaną przez producenta – w regionie oraz w tygodniu, w którym świnie zostały sprzedane…

Sebastian pyta: Czy warto dokarmiać prosięta ssące przed ich odsadzeniem specjalną suchą paszą prestarter?

 

Sebastian pyta: Czy warto dokarmiać prosięta ssące przed ich odsadzeniem specjalną suchą paszą prestarter?

 

Najprościej mówiąc: Oczywiście, że warto! Ale żeby z tego karmienia korzyść miały zarówno prosięta, jak i ich właściciel, należy przede wszystkim rozumieć, dlaczego należy prosięta ssące dokarmiać, a także wiedzieć, jak to zrobić, żeby nie zaszkodzić prosiętom, a także sobie samemu, a dokładniej – własnej kieszeni. Niby temat dokarmiania prosiąt przed ich odsadzeniem jest tematem oklepanym na wszystkie możliwe strony, a jednak dość często rolnicy-producenci prosiąt pytają o to, czy warto dokarmiać prosięta przed ich odsadzeniem i czy warto wydać aż tyle pieniędzy na stosunkowo drogą paszę specjalistyczną?

Jeszcze raz powtórzmy: warto dokarmiać prosięta przed ich odsadzeniem i warto wydać trochę więcej pieniędzy na dobrej jakości paszę typu prestarter! Dlaczego? Powodów jest kilka. Oto jeden z nich.

Może najważniejszym powodem decydującym o skarmianiu paszy prestarter jest wiek prosiąt, w którym odsadzamy prosięta w naszym gospodarstwie/fermie. Jeśli prosięta mają skorzystać z dobrodziejstwa zjadania paszy prestarter podawanej w kojcu porodowym, powinny spożyć jej co najmniej 500 g. Ważne: 500 g przed odsadzeniem! Do mniej więcej połowy drugiego tygodnia życia (16-18. dzień po urodzeniu) prosięta mogą zjeść najwyżej 100 g paszy prestarter. Do tego momentu prosięta zaledwie dowiedzą się, że podawana im sucha pasza prestarter jest pożywieniem, inaczej mówiąc – czymś, co przypadkowo znalazło się w miejscu ich przebywania i może być z powodzeniem zjadane nie powodując żadnych większych kłopotów. Może nawet czymś bardzo smacznym, swoim smakiem przypominającym mleko lochy.

Prosięta próbują zjadać wszystko, co znajduje się wokół nich. Taka prosięca natura! Jeśli musimy – z różnych względów – odsadzać prosięta stosunkowo wcześnie, np. w trzecim tygodniu życia, to może zdarzyć się, że niektóre surowce znajdujące się w paszy prestarter nie będą w pełni trawione z powodu braku potrzebnych do tego enzymów (układ pokarmowy takich prosiąt nie jest w pełni dojrzały i nie wytwarza niektórych enzymów). Niestrawiona pasza może być pierwszą przyczyną biegunki! I wynikających z tego bardzo wielu kłopotów!

Jeśli musimy odsadzać prosięta w 3. tygodniu życia, a chcemy, aby ich masa ciała w dniu odsadzania była wyższa, to lepiej jest podać im przed odsadzeniem preparat mlekozastępczy aniżeli suchy prestarter. Z preparatem mlekozastępczym jest więcej pracy? No cóż, coś za coś! Nie wszystko musi być łatwo i tanim kosztem…

Inna jest sytuacja, gdy prosięta są odsadzane w 25. dniu życia lub nawet starsze. Wtedy mogą one spożyć co najmniej 500 g paszy prestarter, a w wyniku stopniowego dojrzewania układu pokarmowego i wytwarzania w coraz większej ilości nowych rodzajów potrzebnych enzymów łagodniej przechodzą trudny okres adaptacji układu pokarmowego do trawienia nowych surowców paszowych.

Mówiąc prościej – prosięta odsadzane w starszym wieku nie tylko są lepiej przygotowane do zjadania i wykorzystywania suchej paszy prestarter, ale dzięki większej możliwości strawienia zawartych w niej surowców i wchłonięcia uwolnionych składników pokarmowych poprawia się tempo ich wzrostu i w dniu odsadzania mają wyższą masę ciała. Wyniki bardzo wielu doświadczeń i jeszcze więcej obserwacji z praktyki przemysłowej produkcji prosiąt sprawia, że można przyjąć, iż prosięta dokarmiane paszą prestarter w okresie ssania przed odsadzeniem w 28. dniu życia ważą średnio przynajmniej o jeden kilogram więcej! I najczęściej są znacznie zdrowsze. Proste i jasne! Zresztą Unia Europejska zaleca, a nawet wymaga, żeby prosięta były odsadzane właśnie w 28. dniu życia.

Przy okazji warto też wiedzieć o jeszcze jednym. Jeśli prosięta odsadzamy po 28. dniu życia, np. w 35. dniu życia, to dokarmianie ich paszą prestarter przed odsadzeniem przez tak długi okres może spowodować poważne problemy. Pasza pestarter, skoncentrowana i dlatego bogata w różne wartościowe składniki pokarmowe, będzie wtedy zjadana przez prosięta w zbyt dużych ilościach (prosięta z każdym dniem zjadają więcej paszy!), a to spowoduje przejadanie się w sensie spożywanej ilości składników pokarmowych. W takiej sytuacji trzeba prosiętom po 28. dniu życia (nieodsadzone i ciągle przebywające z lochą) podać paszę starter, o mniej skoncentrowanym udziale składników pokarmowych. Locha w zasadzie wytwarza wtedy niewielkie ilości mleka, a podawana prosiętom sucha pasza starter praktycznie stanowi podstawę ich odżywania się.  

 

Opr.: ACONAR

bannery_lawsonia_Trzoda Chlewna